حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - ٥/ ٩ قائم اين امت

٢١٣. كمال الدين‌ به سندش، از امام حسين عليه السلام: من و برادرم خدمت جدّم پيامبر خدا رسيديم. پيامبر صلى الله عليه و آله مرا بر يك ران خود و حسن را بر ديگر ران خود نشاند. سپس، ما را بوسيد و فرمود: «پدرم فداى شما دو امام نيكو گردد! خداوند، شما دو تن را از من و پدر و مادرتان برگزيده است و از پشتِ تو، اى حسين! نُه امام برگزيده كه نهمينِ آنها قائم ايشان است و همگى در فضيلت و منزلت، نزد پروردگار متعال، يكسان‌اند».

٢١٤. كفاية الأثر به نقل از يحيى بن جَعدة بن هُبَيره، از امام حسين عليه السلام (در پاسخ مردى كه از ايشان، درباره امامان پرسيد): آنان، به تعداد نقيبان بنى‌اسرائيل‌اند. نُه تن از نسل من هستند كه آخرينِ آنان، قائم است. شنيدم كه پيامبر خدا فرمود: «بشارت دهيد، بشارت دهيد!» تا سه بار [و افزود كه:] «حكايت اهل بيت من، حكايت باغى است كه يك سالْ از آن به گروهى و سال بعد، به گروهى ديگر، ميوه داده مى‌شود و در آخرِ آن باغ، [نيز] عدّه‌اى هستند. آنجا نهرى گسترده‌تر است و باغ، طول و عرضى پهناورتر و ميوه‌هايى در دسترس‌تر دارد».

٢١٥. كمال الدين‌ به نقل از ثابت بن دينار، از امام زين العابدين، از امام حسين، از امام على عليهم السلام: پيامبر خدا فرمود: «امامان پس از من، دوازده تن هستند كه نخستينِ آنها اى على تو هستى و آخرينِ ايشان، قائم است كه خدا، خاور و باخترِ زمين را به دست او فتح مى‌كند».