حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - ٥/ ٨ پدر نه امام

٢٠٦. كفاية الأثر به سندش، از امام حسين عليه السلام: پيامبر خدا، در بشارت‌هايى كه به من داد، مى‌فرمود: «اى حسين! تو سَرور، فرزندِ سَرور و پدر سَرورانى. نُه تن از فرزندانت، امامان امين‌اند. نهمينِ آنان، قائِم آنان است. تو امام، پسر امام و پدرِ امامانى. نُه تن از پشتِ تو، امامان و نيكان هستند و نهمين، مهدىِ آنان است كه زمين را از عدل و داد، آكَنده مى‌سازد و در آخر زمان، قيام مى‌كند، همان گونه كه من در اوّل زمان، قيام كردم».

٢٠٧. كفاية الأثر به سندش، از امام حسين عليه السلام: مادرم فاطمه عليها السلام به من فرمود: «چون تو را به دنيا آوردم، پيامبر خدا بر من درآمد و من، تو را در پارچه‌اى زرد به ايشان دادم. پارچه را كنار انداخت و پارچه‌اى سفيد گرفت و تو را در آن پيچيد و در گوش راستت، اذان و در گوش چپت، اقامه گفت.

سپس فرمود: «اى فاطمه! او را بگير كه پدرِ امامان است، نُه تن از فرزندانش، امامانى نيك‌اند و نُهمين آنان، مهدىِ آنهاست».

٢٠٨. كفاية الأثر به نقل از زيد بن على، از امام سجّاد از پدرش امام حسين عليهما السلام: پيامبر خدا فرمود: «اى حسين! تو امام، برادرِ امام و پسرِ امام هستى. نُه تن از فرزندانت، امين و معصوم‌اند و نهمينِ آنان، مهدىِ آنهاست. خوشا به حال كسى كه آنان را دوست بدارد و بدا به حال كسى كه ايشان را دشمن بدارد!».