حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - ٣/ ٥ دوستى اهل بيت

١٥٦. الأمالى، مفيد به نقل از عبد الرحمن بن ابى ليلى، از امام حسين عليه السلام: پيامبر خدا فرمود: «به مودّت ما اهل بيت ملتزم باشيد كه هر كس خدا را ديدار كند، در حالى كه ما را دوست مى‌دارد، به شفاعت ما به بهشت درمى‌آيد و سوگند به كسى كه جانم به دست اوست، هيچ بنده‌اى از عملش سود نمى‌برد، جز با معرفت به ما».

١٥٧. فضائل الشيعة به نقل از جابر، از امام باقر، از امام زين العابدين از امام حسين عليهم السلام: پيامبر خدا فرمود: «محبّت من و محبّت اهل بيت من، در هفت جاى هولناك، سودمند است: مرگ، قبر، بيرون آمدن از قبر، گرفتن نامه اعمال، محاسبه اعمال، وزن شدنِ اعمال، و به گاه عبور از صراط».

١٥٨. نزهة الناظر به نقل از ابان بن تغلب: امام شهيد (امام حسين) عليه السلام فرمود: «هر كس ما را دوست بدارد، از ما اهل بيت است».

گفتم: از شما اهل بيت؟!

فرمود: «از ما اهل بيت».

تا سه بار تكرار كرد و سپس فرمود: «آيا گفته ابراهيم، بنده شايسته [ى خدا] را نشنيدى كه: «هر كس از من پيروى كند، از من است»؟

١٥٩. كشف الغمّة از امام حسين عليه السلام: هر كس نزد ما بيايد، يكى از اين چهار ويژگى را از دست نمى‌دهد: آيتى استوار، حكمى عادلانه، برادرى قابل استفاده، و همنشينى با عالمان.

١٦٠. المناقب، ابن مَغازِلى‌ به نقل از ابو سعيد دينار، از امام حسين عليه السلام: هر كس ما را دوست بدارد، خداوند، سودى از آن به او مى‌رساند، هر چند در ديلم اسير

باشد. بى‌گمان، محبّت ما گناهان را مى‌ريزد، همان گونه كه باد، برگ را فرو مى‌ريزد.