حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٣ - ٧/ ١ خوددارى امام از شكستن بيعت با معاويه

٢٣٨. أنساب الأشراف‌ از امام حسين عليه السلام (در پاسخ نامه‌اى كه گروهى از شيعيان پس از وفات امام حسن عليه السلام به او نوشته و گفته بودند كه فرمان او را انتظار مى‌كشند): من، اميدوارم كه نظر برادرم كه خدايش رحمت كند در متاركه جنگ و نظر من در جهاد با ستمكاران، درست و استوار باشد. در سرزمين خود بمانيد و بيرون نياييد و خواسته‌تان را پوشيده بداريد و تا آنگاه كه پسر هند زنده است، خود را از جاسوسان بپاييد. اگر حادثه‌اى رُخ داد و من زنده بودم، نظرم به شما مى‌رسد، إن‌شاءاللّه!

٢٣٩. الطبقات الكبرى: گفته‌اند كه چون معاوية بن ابى سفيان از مردم براى يزيد بيعت گرفت، امام حسين عليه السلام از كسانى بود كه با او بيعت نكرد. كوفيان به او نامه مى‌نوشتند و در روزگار خلافت معاويه، او را به بيرون آمدن به سوى خود، فرا مى‌خواندند؛ ولى امام عليه السلام به همه آنها جواب رد مى‌داد.

گروهى از كوفيان به نزد محمّد بن حنفيه آمدند و از او خواستند كه وى با آنان خروج كند؛ امّا او هم خوددارى كرد و نزد امام حسين عليه السلام آمد و پيشنهاد آنان را به ايشان عرضه كرد. امام حسين عليه السلام فرمود: «اين مردم مى‌خواهند با [پيش انداختن‌] ما [نان‌] بخورند و خون ما را در معرضِ ريخته شدن بگذارند».