حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٩ - ٣/ ٢ ويژگى هاى اهل بيت

١٣٧. نزهة الناظر: مُنذر بن جارود، خشمگينانه از كنار امام حسين عليه السلام گذشت. امام عليه السلام فرمود: «نمى‌دانيم كه چرا مردم، از ما ناراحت‌اند؟! ما خانه رحمت، درخت نبوّت و معدن علم هستيم».

١٣٨. أنساب الأشراف‌ به نقل از ابو حوراء سعدى: به امام حسين عليه السلام گفتم: از پيامبر خدا، چه به ياد دارى؟

فرمود: «خرمايى از خرماهاى زكات براى پيامبر خدا آوردند. خرمايى از آنها برداشتم و خواستم آن را بجَوَم كه آن را از دهانم گرفت و در ميان خرماها انداخت و فرمود:" زكات، بر خاندان محمّد، حلال نيست"».

١٣٩. مسند ابن حنبل‌ به نقل از ربيعة بن شيبان: به امام حسين عليه السلام گفتم: از پيامبر خدا چه به ياد دارى؟

فرمود: «به اتاق [نگهدارى اموال‌] درآمدم و خرمايى برداشتم و در دهانم گذاشتم تا بجَوَم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:" آن را بينداز كه زكات، بر ما حلال نيست"».

١٤٠. تأويل الآيات الظاهرة به نقل از ابو يحيى صنعانى: امام صادق عليه السلام فرمود: پدرم (امام باقر عليه السلام) به من فرمود: على بن ابى طالب عليه السلام سوره قدر را خواند و حسن و حسين عليهم السلام نزدش بودند. حسين عليه السلام به ايشان گفت: پدر جان! اين سوره از دهان تو بسيار شيرين است.

على عليه السلام به او فرمود: «اى فرزند پيامبر خدا و پسر من! من، چيزى درباره آن مى‌دانم كه تو نمى‌دانى. چون اين سوره نازل شد، جدّت پيامبر خدا به سوى من فرستاد و آن را بر من خواند. سپس بر شانه راستم زد و فرمود:" اى برادر و وصّى من، و ولى امّتم پس از من، و دشمنِ دشمنان من تا روزى كه برانگيخته مى‌شوند! اين سوره، بعد از من، براى توست و بعد از تو هم براى فرزندان توست. برادرم جبرئيل عليه السلام، از ميان فرشتگان، حوادث امّتم را در هر سال برايم مى‌گفت و مانند اخبار نبوّت، براى تو نيز مى‌گويد، و براى آن [سوره‌]، نورى تابان در دل تو و دل اوصياى توست، تا طلوع سپيده [ى دولت‌] قائم"».