براى مردم لباس ميش مى‌پوشند و زبانشان شيرين‌تر از عسل، اما دلهايشان دل گرگ است. خداوند متعال مى‌فرمايد: مرا فريب مى‌دهند يا بر من گستاخى مى‌كنند؟! به عزّتم سوگند فتنه‌اى بر آنان برانگيزم كه دانايشان در آن حيران ماند.

٩٤. پيامبر صلى الله عليه و آله در تسليت دادن به يكى از يارانش چنين نوشت: اما بعد، خداوند والا نام، پاداشت را بزرگ بدارد و به تو صبر، و به ما و تو شكر عطا نمايد. جان‌ها و دارايى‌ها و خانواده ما از موهبت‌هاى مبارك خداوند است و همه عاريه‌هايى بازگردنده؛ ما مدتى معيّن از آنها بهره مى‌گيريم و او آنها را در وقتى مشخص مى‌گيرد و خداوند متعال وظيفه ما را شكر به هنگام عطا و صبر به گاه بلا قرار داده است؛ پسر تو نيز از موهبت‌هاى خداى متعال بود كه تو را با شادى و سرور از او بهره‌مند ساخت و در برابر پاداشى اندوخته شده از تو گرفت، اگر صبر كنى و به حساب خدا نهى.

پس مبادا كه بى‌تابى پاداشت را تباه كند و فردا بر از دست دادن پاداش مصيبت پشيمان شوى كه اگر بر پاداش آن درآيى، بدانى كه مصيبتت در برابر آن اندك بوده است و بدان كه بى‌تابى، از دست رفته را باز نياورد و اندوه، تقدير الهى را نمى‌راند. بى‌گمان پاداش بر تو فرود مى‌آيد، پس غم مخور والسلام.

٩٥. شهوت، بيمارى است و نافرمانيش، دواى آن.

٩٦. حيا، رشته نگهدارنده دين است.

٩٧. هيچ گناهى نيست جز آن كه نزد خداوند توبه‌اى دارد، مگر