زنان را روى پوشيده دار كه برايشان بهتر است و بيرون رفتنِ ايشان [از خانه‌] بدتر از آن نيست كه فردى را كه به وى اطمينان ندارى، به خانه درآورى. اگر توانى كارى كنى كه جز تو را نشناسد، چنان كن و كارى را كه برون از توان اوست، به وى مسپار، كه زن چون گلى خوش بوى است و نه خدمتكار. او را به طمع ميفكَن تا براى ديگرى ميانجى شود و مبادا كه نابجا غيرت ورزى كه سبب مى‌شود زنِ درست كار به نادرستى و پاك دامن به شكّ درغلطد.

١٧١-- ٤٤. ابن عباس مى‌گويد: شنيدم كه اميرمؤمنان عليه السلام در اندرز به فرزندش حسين عليه السلام مى‌فرمايد:

اى پسر عزيزم، با مردم با سه خصلت رفتار كن تا دوستى با تو را بر خود واجب بدانند: چون سخن مى‌گويى، دروغ نگويى و چون امانتى به تو سپرده شد، خيانت و چون وعده‌اى دادى، خلف وعده نكنى.

پسر عزيزم، اگر توانستى كه خود را از چهار چيز باز دارى، هيچ گاه امر ناپسندى بر تو درنيايد: عجله، سستى، لجبازى و بيهوده‌كارى.

و مبادا با دروغ‌گو مصاحبت كنى كه دور را برايت نزديك و نزديك را دور مى‌نمايد.

و مبادا با بخيل دوستى كنى كه هنگام بيشترين نيازت به او، تنهايت مى‌نهد.

پسر عزيزم به كسى كه پنج چيز را از او نمى‌دانى، نزديك مشو و در دنيا و آخرتت به او اميد مبند: آن كه بيمناكى‌اش از خدا، نجابت ذاتى، خوى خوش كرامت طبع و مروّت فراوانش را نمى‌دانى.