ورود را نشناسد، در بيرون آمدن به زحمت افتد و هوسها زاييده ضعف قلب است وآن كه پيش از آزمودن اطمينان كند، بى‌گمان خود را در معرض هلاكت و فرجامى سخت قرار داده است.

٤٥٦-- ٨. آن كه از سر همراهى با هواى تو، راه هدايتت را از تو پوشيده بدارد، دشمن توست و آن كه بدون شكّ بردن، سرزنش كند، بى درخواست ببخشد.

٤٥٧-- ٩. سوار بر مركب شهوت چون بلغزد، برنخيزد.

٤٥٨-- ١٠. درنگ و محكم كارى كن تا برسى و يا نزديك گردى.

٤٥٩-- ١١. اعتماد به خداوند بهاى هر چيز گران بها و نردبان هر بلندى است.

٤٦٠-- ١٢. زنهار از همراهى شرور كه مانند شمشير آخته، سيمايش زيبا و اثرش زشت است.

٤٦١٣. حاجت‌ها به اميد طلبيده و (مطابق) با قضاى الهى برآورده مى‌شود، و عافيت بهترين عطاى (الهى) است.

٤٦٢-- ١٤. آن گاه كه سرنوشت فرود آيد، مجالى نمى‌ماند.

٤٦٣-- ١٥. با هيچ كس دشمنى مكن تا آن كه رابطه ميان او و خداى متعال را بدانى، اگر نيكو باشد، خدا او را در اختيار تو نمى‌نهد، پس با وى دشمنى مكن و اگر بد بود، همين آگاهيت به آن تو را كفايت مى كند، پس با او مستيز.

٤٦٤-- ١٦. در آشكار دوست خدا و در نهان دشمن او مباش.

٤٦٥-- ١٧. پرهيز به اندازه ترس است و طمع هر اندازه كه راه دارد.