٢٣١-- ٣. از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود: روزى [امام‌] حسين عليه السلام به سوى يارانش آمد و گفت: اى مردم، خداوند والاياد بندگان را نيافريد جز براى آن كه او را بشناسند تا چون شناختند او را بندگى كنند و با بندگى او از بندگى جز او بى‌نياز شوند.

مردى پرسيد: اى پسر پيامبر خدا، شناخت خدا يعنى چه؟

فرمود: شناخت مردم هر زمان نسبت به پيشواى واجب الاطاعه خود.

٢٣٢-- ٤. اگر سه چيز نبود، آدميزاده در برابر هيچ چيز سر فرود نمى‌آورد:

نادارى و بيمارى و مرگ.

٢٣٣-- ٥. امام حسين خطبه خواند و گفت: بردبارى زينت است، و وفا مروّت، و پيوند (با خويشان) نعمت، و تكبّرورزيدن لاف بيهوده، و عجله نابخردى، و نابخردى ناتوانى، و زياده‌روى هلاكت، و همنشينى با افراد پست عيب، و همنشينى با فاسقان مايه شكّ و تهمت است.

[١]. امام حسين عليه السلام در سوم شعبان سال سوم هجرى در مدينه به دنيا آمد و در دهم محرّم سال ٦١ هجرى در كربلا به شهادت رسيد و در همان جا به خاك سپرده شد. لقب آن حضرت،« سيد الشهداء» و كنيه ايشان« ابو عبد اللَّه» بود. مجموعه سخنان حضرت در« موسوعة كلمات الحسين عليه السلام» گرد آمده است.