٤٥٤-- ٦. هر كس توانگر شود نزد خاندانش گرامى مى‌شود. به حضرتش گفته شد: و بر غير خاندانش؟ فرمود: نه، مگر آن كه سودى به آنها برساند. سپس در پاسخ كسى كه گفت: از كجا مى‌گويى؟ فرمود: چون مردى در مجلس يكى از راستگويان‌[٢] گفت: مردم، توانگر را گرامى مى‌دارند، اگر چه از ثروت او بهره‌اى نبرند، و او فرمود: اين از آن روست كه محبوبشان «ثروت و مال» نزد اوست.

٤٥٥-- ٧. آن كه مدارا و نرمش را وانهد، سختى همراهش شود و آن كه محلّ‌

[١]. امام محمّد تقى عليه السلام در دهم رجب و يا نيمه رمضان سال ١٩٥ هجرى در مدينه به دنيا آمد و در آخر ماه ذى قعده سال ٢٢٠ هجرى در سن ٢٥ سالگى در بغداد رحلت كرد و در كاظمين به خاك سپرده شد. لقب حضرت« جواد» و كنيه ايشان« ابو جعفر» بود. امام ١٧ سال امامت كرد و سخنان و مكاتبات ايشان در« كتب اربعه» موجود است.

[٢]. به احتمال فراوان، منظور امام صادق يا باقر عليه السلام است.