اى مردم، ديروز آرزوست و امروز، گاه عمل و فردا پايان مهلت. پس از كسانى كه تا روز برخاستن در قبرهاآرميده‌اند، عبرت بگيريد، آنان كه آرزوها كارهاى (بيهوده) را برايشان آراست و پايان مهلت ايشان را به ترسها (ى‌برزخ) درآورد.

اى مردم، نتيجه استوارانديشى و احتياط، سلامت است و نتيجه ناتوانى پشيمانى، پس پيش از سقوط بسنجيد و پيش از پشيمان شدن بينديشيد كه دست مدارا ميوه نعمت مى‌چيند و دست ناتوانى نهال نقمت مى‌نشاند.

١٤١٤. ارج هر كس به قدر همّتش و شجاعتش به قدر حميّتش و صداقتش به قدر مروّتش و عفّتش به قدر غيرت اوست.

١٤٢-- ١٥. پيروزى با استوارانديشى و استوارانديشى با رايزنى و رأى [درست‌] با رازدارى به دست مى‌آيد.

١٤٣-- ١٦. خدا ايمان را براى زدودن شرك واجب كرد و نماز را براى رستن از خودبزرگ‌بينى و زكات را براى رسيدن روزى و روزه را براى آزمايش اخلاص مردم و حجّ را براى تقويت دين و جهاد را براى عزّت اسلام و امر به معروف را براى اصلاح توده مردم و نهى از منكر را براى بازداشتن نابخردان و پيوند با خويشان را براى افزون شدن انسان و قصاص را براى حفظ خون آدميان و برپا داشتن حدود را براى بزرگ نمودن حرام‌ها و ترك ميخوارگى را براى حفظ عقل و دورى از دزدى را براى ايجاد خويشتندارى و ترك زنا را براى درست آمدن نسب- و گفته شده براى نيالودن نسب- و ترك لواط را براى فراوان شدن نسل انسان، و نيز گواهى دادن را واجب نمود تا پشتوانه‌اى عليه انكارها باشد و دروغ نگفتن را تا راستگويى محترم گردد و سلام را براى ايمنى از بيم و ترس و امامت را براى تنظيم امور امّت و اطاعت را براى بزرگداشت امامت.