چشم تماشا (ترجمه نزهة الناظر و تنبيه الخاطر) - الحُلواني، حسين بن نصر؛ مترجم عبدالهادي مسعودي - الصفحة ٣١ - مقدّمه مؤلّف

فروتنى و شرافتى چون علم و پشتيبانى چون مشورت نيست.

پس از سر و آنچه در سرت مى‌گذرد و شكم و آنچه در درون دارد، مواظبت كن و مرگ و درازاى برزخ و پوسيده شدن را را به ياد داشته باش.

٢٠. خداوند گشاده‌رو را دوست و تروشروى را دشمن مى‌دارد.

٢١. امانت را به صاحبش بازگردان و حتّى به كسى كه به تو خيانت كرده است، خيانت مكن.

٢٢. همواره (با مردم) همراهى و ملايمت كنيد كه همراه چيزى نشد جز آن كه آن را آراست و از چيزى جدا نشد مگر آن كه زشتش كرد.

٢٣. هركس خشم خود را نگه دارد و خشنوديش را بگسترد و به همه نيكى كند و با خويشاوندش بپيوندد و امانتش را ادا كند، خداوند عزّوجلّ او را روز قيامت در پرتو بزرگترين نور خود وارد (محشر) مى‌سازد.

٢٤. مؤمن گول‌خورى بزرگوار است؛ و تبهكار، گول‌زنى پست.

٢٥. آن كه تعزيت خداى متعال را مايه شكيبايى خويش نسازد، جانش از حسرت دنيا به لب آيد و آن كه نعمت‌هاى خداى عزّ و جلّ را تنها در خوردنى و نوشيدنى ببيند، دانايى‌اش اندك و نادانى‌اش بسيار است و هركس به آنچه كه در دست مردم است چشم دوزد، اندوهش به درازا كشد و تأسّفش پايان نگيرد.[١]

[١]. آغاز و پايان روايت مى‌تواند ناظر به آيه كريمه ٨٨ سوره حجر باشد:« و به آنچه ما به دسته هايى از آن كافران داديم چشم مدوز و بر آن غم مخور».