٢٥٧-- ٣. با كسى دشمنى مكن، اگر چه گمان مى‌برى به تو زيانى نرساند و در دوستى با كسى بى‌رغبتى مكن، اگر چه گمان مى‌برى كه به تو سودى نرساند، زيرا تو نمى‌دانى چه هنگام به دوستت اميد مى‌برى و چه هنگام از دشمنت مى‌ترسى و كسى از تو معذرت نخواهد، مگر آن كه عذرش را بپذيرى، حتّى اگر مى‌دانى دروغ مى‌گويد و عيب مردم را كمتر به زبان آور.

٢٥٨-- ٤. گواهى به يكتايى خداوند در سرشت (انسان)، و نماز واجب جزو دين، و اطاعت از خدا نگهدارنده انسان است.

٢٥٩-- ٥. كسى كه روزگار را سرزنش كند، سرزنشش به درازا كشد.

[١]. امام على بن الحسين عليه السلام در پنجم شعبان سال ٣٨ هجرى در مدينه به دنيا آمد و در ٢٥ محرم سال ٩٤ يا ٩٥ هجرى در مدينه رحلت كرد و در بقيع به خاك سپرده شد. لقب‌هاى آن حضرت،« سجّاد، زين العابدين، ذو الثفنات» و كنيه ايشان« ابو محمّد» بود. دعاهاى ايشان در« صحيفه سجاديه» و برخى از احاديث ديگر مانند رساله حقوق در« تحف العقول» آمده است.