چشم تماشا (ترجمه نزهة الناظر و تنبيه الخاطر) - الحُلواني، حسين بن نصر؛ مترجم عبدالهادي مسعودي - الصفحة ١٤٣ - برآوردن نيازهاى مؤمن

٢٦٠-- ٦. خطر از همان جاى مطمئن مى‌آيد.

٢٦١-- ٧. چون گمراهى مردم را بر خود بار كردى تو گمراه‌ترين آنان خواهى بود.

٢٦٢-- ٨. حاجت نبردن پيش مردم، ثروتى نقد و موجود است.

٢٦٣-- ٩. در شگفتم از كسى كه از خوراك زيان‌آور پرهيز مى‌كند ولى از گناه رسواكننده، دورى نمى‌كند.

٢٦٤-- ١٠. چون نماز مى‌خوانى، چنان بخوان كه گويى آخرين نماز توست و مبادا كارى كنى كه ناچار از عذرخواهى شوى و كامل و بى نقص از خدا بترس.

٢٦٥-- ١١. امام سجاد چون شنيد كه نافع بن جبير درباره معاويه گفته است:

«بردبارى او را وادار به سكوت مى‌كند و دانشش او را به سخن مى‌آورد، فرمود:

خير، بلكه ناچارى او را به سكوت مى‌كشاند و سرمستى او را به سخن در مى‌آورد.

٢٦٦-- ١٢. هر چيزى را مايه لذتى است و لذّت گوش، سخن نيكوست.

٢٦٧-- ١٣. كسى كه آنچه را در مردم است به آنان نسبت دهد، چيزهايى به او نسبت دهند كه در او نيست و هركس درد خود را نشناسد، دارويش او را به تباهى كشد.

٢٦٨-- ١٤. لجاجت با جهالت همراه است، و تعصّب با گرفتارى، و فروتنى موجب سربلندى.

٢٦٩-- ١٥. خطاب به پسرش، محمّد [باقر عليه السلام‌]: آزار مرسان و به همه كرم كن و براى به سلامت ماندن از سكوت يارى بگير كه گفتن را حالتهايى است زيان آور و از نابخرد بپرهيز، اگرچه دوست باشد، همان گونه كه از دشمن خردمند مى‌ترسى و مبادا كه با مردان دشمنى كنى كه يا گرفتار مكر بردبار مى‌شوى و يا با فردى پست رو در رو مى‌گردى.