كسى از حضرتش پرسيد: فروتنى به چه معناست؟ فرمود: اين‌كه به كمتر از شأنت رضايت دهى و هر كس را ببينى سلام دهى و ستيزه‌گرى را وانهى هر چند حقّ با تو باشد.

٣٤١٧. از حضرتش درباره فضيلتى از اميرمؤمنان- درود و سلام خدا بر او باد- سؤال شد كه ديگرى با او در آن فضيلت شريك نباشد.

فرمود: بر نزديكان و خويشان به سبقت (در ايمان) برترى جست و بر ديگران به نزديكى و خويشى (با پيامبر خدا).

٣٤٢-- ١٨. اندكى خوش‌گمان باش تا دلت را آسوده كنى و كارت را بگسترانى.

٣٤٣-- ١٩. مؤمن كسى است كه چون خشمگين شود، خشمش از حقّ بيرونش نبرد و چون خشنود گردد، خشنودى‌اش در باطلش فرو نبرد و چون قدرت يافت، بيشتر از حقّش برنگيرد.

٣٤٤-- ٢٠. دوستت را آن گاه بيازماى كه نعمتى به دست مى‌آورى و يا مصيبتى به تو مى‌رسد.

٣٤٥-- ٢١. از حقوق برادرت است كه در سه جا ظلمش را تحمّل كنى: هنگام خشم، شهرت و لغزش.

٣٤٦-- ٢٢. هركه خشمش پديدار شود، نيرنگش آشكار گردد و هركه هوسش نيرو گيرد، استوارانديشى‌اش ضعيف گردد.

٣٤٧-- ٢٣. هركه از [جانب‌] خود انصاف دهد به داوريش رضايت دهند.

٣٤٨-- ٢٤. هركس آزمودن را بر اعتماد و اعتماد را بر انس گرفتن مقدّم ندارد، دوستى‌اش پشيمانى آورد.

٣٤٩-- ٢٥. امانتدارى، سرمايه است.