لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٦٢ - ترجمه کامل لوح فاطمه علِیها السلام
عرض كرد: آرِی! آنگاه پدرم تا درِ خانه، او را همراهِی کرد. سپس جابر صحِیفهاِی را بِیرون آورد. پدرم فرمود: اِی جابر! تو در نوشتهات نگاه كن تا من براِیت بخوانم. جابر در نسخه خود نگرِیست و پدرم قرائت كرد که حتِی ِیک حروف با آن اختلاف نداشت.
آنگاه جابر عرض کرد: خدا را به شهادت مِیطلبم كه اِینگونه بود و بدون کم و زِیاد در آن لوح نوشته دِیدم:[١]
«بسم الله الرّحمن الرّحِیم»[٢]
توجه بر اِین نکته به عنوان مدخل ترجمه لوح، لازم و ضرورِی است که در غالب زِیارتنامههاِی ما شِیعِیان وارد شده است که اول تسبِیحات وارد در مقدمه زِیارت را متذکر شوِیم، به خصوص در زِیارتنامه «جامعه کبِیره» پِیش از شروع، ١٠٠ بار «الله اکبر» در سه مرحله وارد شده است و شاِید وجهش اِین باشد که چون در متن اِین زِیارتنامهها به خصوص در زِیارتنامه جامعه کبِیره به حدِّی عظمت اِین بزرگواران متجلِّی شده، خواننده تحت تأثِیر قرار نگِیرد که غلوّ کند و مقام کبرِیائِی براِی آنها قائل شود که از نظر اعتقادِی نتِیجه نامطلوبِی خواهد داشت؛ بدِین لحاظ، خود صاحبان
[١] باِید توجه داشت در موقع آمدن امام باقر علِیه السلام به درِ خانه جابر که آِیا در آن زمان جابر نابِینا بود ِیا بِینا بود؟ براِی ما معلوم نِیست ولِی قرائن اِینطور شهادت مِیدهد اِینکه به اِین نحو که امام خوانده و او با نسخه خود تطبِیق داده است, جابر از نعمت بِینائِی برخوردار بوده است چون تارِیخ نابِینائِی او بدرستِی براِی ما معلوم نِیست.
[٢] اِین اسم مبارک، مستجمع جمِیع صفات کمالِیه اوست و مجمع همه برکات براِی نظام آفرِینش است. «قال رسول اللّٰه: «كُلُّ أَمْرٍ ذِي بَالٍ لَمْ يُذْكَرْ فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ فَهُوَ أَبْتَر» (بحار الأنوار، ط - بِیروت، ج٧٣، ص٣٠٥)؛ هر كارِی كه با نام خدا شروع نشود ابتر است.