لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٢٠ - معرفِی «لوح فاطمه علِیها السلام»
«ثَلَاثَةٌ تَدُلُّ عَلَِی عُقُولِ أَرْبَابِهَا الرَّسُولُ وَ الْكِتَابُ وَ الْهَدِِیَّةُ»؛[١] سه چِیز است که بر عقلهاِی ارباب آنها دلالت مِیکند: ١ - رسول(نماِینده و واسطه در رساندن)؛ ٢ - نوشته (نامه و محتوِی آن)؛ ٣ - هدِیه (که با خط خوب و مُرکّب مرغوب مثل آب طلا و زمرّد نوشته شده باشد). اِین خود گوِیاِی جلالت و قدر فرستنده و تجلِیل و تکرِیم از مقام فرستاده شده است.
نکته دوم آن است که اهداء کننده، حضرت رب الأرباب است به بند و مخلوق برگزِیده خود که اذِیت بر او، به منزله آزار رساندن به حضرت حقّ است.
نکته سوم آن است که سرآغاز اِین لوح شرِیف نِیز که به نام نامِی خداوند تبارک و تعالِی است، داراِی صبغه عرفانِی و ارزش معرفتِی مِیباشد که براِی پِیشگِیرِی از غلوّ و شرک در مقام ذات و جهت فهماندن عظمت حضرت حق عزّ و جلّ که تعِیِین کننده و حاکم بالذات و فاعل «ما ِیشاء» اوست، خواهد بود. ذات پاک خداوند، عظمت و برترِی حضرت محمّد صلِّی الله علِیه و آله رسول خود را با ذکر القابِی مثل «نور» و «سفِیر» و «حجاب» و «دلِیل»، به جهانِیان اعلام نموده است؛ کما اِینکه در سفر معراج به اثبات رسِید، در آنجا که رسول خدا قدم گذاشت، ولِی جبرئِیل نتوانست صعود کند و ِیا با اظهار خودِ حضرت خاتم که فرمود: «لِِی مَعَ اللَّهِ وَقْتٌ لَا ِیسَعُنِِی مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِِیّ مُرْسَلٌ»؛[٢] ِیعنِی مرا با پروردگار وقتى است كه در آن وقت، مصاحبت هِیچ نبِی مرسل و ملک مقرّبِی با من نمِیگنجد. بنابراِین ارزش آن «وقت» هم اکتسابِی بوده و به واسطه حضور پِیامبر در آن ظرف، ارزش پِیدا کرده است.
[١] غرر الحکم و درر الکلم (عبد الواحد بن محمد تمِیمِی آمدِی)، ص٣٣٢.
[٢] بحار الأنوار (ط - بِیروت)، ج٧٩، ص٢٤٣.