لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٣٦ - مسئولِیتِ بار سنگِین نبوّت
مسئولِیتِ بار سنگِین نبوّت
«وَ مَنْ أَضَعُ عَلَِیْهِ أَعْبَاءَ النُّبُوَّةِ»؛ اِین عبارت گوِیاِی اِین مطلب است که نصب امام علِیه السلام توسط پروردگار و به حکم اوست. اِین ِیک قانون و سنت الهِی است، زِیرا «امور کائنات همه به دست خداست»؛ لذا مِیگوِید: «خودم أَعْبَاء و مسئولِیت نبوت را به عهدهاش مِیگذارم»، چون خداوند، عالم را خلق کرده و به حکم عقلاِی عالم، صانع هر چِیز حکم مصنوع خود را حدوثاً و بقائاً بهتر از دِیگران مِیداند و وضع و جعل مِیکند.
«أعباء» جمع «عِبْء» است و «عِبْء» ِیعنى بار و سنگِینِی از هر چِیز.[١] بنابراِین، إضطلاع ِیعنى برداشتن بار با تحمل سختى و دشوارِی؛ لذا معناِی عبارت «مَنْ أَضَعُ عَلَِیْهِ أَعْبَاءَ النُّبُوَّةِ وَ أَمْتَحِنُهُ بِالاِضْطِلَاعِ بِهَا»، فوق اِین است كه خداوند بارهاِی سنگِین نبوت را بر دوش علِی بن موسِی علِیهما السلام نهاد و او را به تحمل اِین بارهاِی سنگِین، آزماِیش كرد.[٢]
تمام جهان، صحنه آزماِیش و تمام مردم حتِی پِیامبران نِیز مورد امتحان قرار مِیگِیرند و امتحان، سنتِی است که در تمام امتهاِی پِیشِین نِیز جارِی بوده است. «آِیا مردم گمان کردهاند به صِرف ادعاِی اِیمان رها مِیشوند و مورد آزماِیش قرار نمِیگِیرند؟ و محققاً ما اُمَمِی را که پِیش از اِینان بودند به امتحان و
[١] لسان العرب، ج١، ص١١٧.
[٢] (وَ إِذِ ابْتَلي إِبْرَاهِمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَ مِن ذُرِِّیَّتىِ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ)، (سوره بقره، آِیه١٢٤)؛ «و (به ِیاد آر) هنگامِی كه خدا ابراهِیم را به امورِی امتحان فرمود و او همه را به جاِی آورد، خدا به او گفت: من تو را به پِیشواِیى خلق برگزِیدم، ابراهِیم عرض كرد: به فرزندان من چه؟ فرمود: (اگر شاِیسته باشند مِیدهم، زِیرا) عهد من به مردم ستمكار نخواهد رسِید».