لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٦٥ - ٣- حجّت الهِی بر خلق

برگزِیدگان خود بِیان کرده است که البته اِین إعطاء خداوند، بر حسب قابلِیت‌‌ها است و قابلِیت‌‌ها نِیز گوناگون مِی‌‌باشد؛ مثل: (أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِِیةٌ بِقَدَرِها)؛[١] «خداوند از آسمان آبِی فرستاد و آب در دره‌‌ها و نهرها به اندازه وسعت و گنجاِیش آنها جارِی شد». همان‌‌گونه که باران از آسمان مِی‌‌بارد، هر نقطه به اندازه ظرفِیت و لِیاقت و شاِیستگِی از آن بهره‌‌مند مِی‌‌شود، سرزمِین جان‌‌ها نِیز نسبت به معنوِیت و گرفتن جلوه‌‌هاِی معنوِی متفاوت هستند و حتِی سعه وجودِی پِیامبران الهِی به حکم آِیه (تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلِی بَعْضٍ)،[٢] با ِیکدِیگر متفاوت مِی‌‌باشند، آن‌‌گاه در اِین باره که بالاترِین ظرفِیت‌‌ها را ائمه معصومِین علِیهم السلام دارند، بالاترِین فِیض و درک اسرار حق از آنهاست و آنها هستند که جاِیگاه اسرار خداوند مِی‌‌باشند.

٣ - حجّت الهِی بر خلق

«وَ حُجَّتِِی عَلِی‌ خَلْقِِی»؛ و [محمد بن علِی علِیهما السلام] حجّت من بر خلق من است.

«حجت» ِیعنِی دلِیل و برهان براِی اثبات مدّعا مِی‌‌باشد. صحاح جوهرِی نِیز «حجّت» را به معناِی برهان قاطع و دلِیل گرفته است.[٣]

کلمه «حجّت» در آِیات قرآن کرِیم هم آمده است، مانند: (قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ)؛[٤] «بگو براِی خدا دلِیل رسا و قاطع است». خداوند به پِیامبر دستور مِی‌‌دهد بگو به مشرکِین که آِیا براِی شما در اِین راه شرک، دلاِیلِی وجود دارد؟ به ما ارائه بدهِید، چون تبعِیت نمِی‌‌کنِید جز ظنّ و گمان و تخمِین را. در برابر ادّعاِی مشرکِین بگو اِی پِیامبر، براِی خدا حجّت بالغه و برهان رساِیِی است.

[١] سوره رعد، آِیه١٧.

[٢] سوره بقره، آِیه٢٥٣.

[٣] الصحاح (تاج اللغة و صحاح العربِیة)، ج١، ص٣٠٤، ماده حج.

[٤] سوره أنعام، آِیه١٤٩.