لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٤٢ - مراد از عفرِیت مستکبِر
٥ - نسطاس رومِی[١] که همان ابن جرِیح نصرانِی، طبِیب مصرِی قرن چهارم هجرِی قمرِی است.
همچنِین در حدود ٤٠٠٠ نفر از علماِی ادِیان مختلف در اِین مجلس شرکت داشتند. در آن زمان جمعآورِی چنِین اشخاصِی با توجه به فقدان وسائط ارتباط جمعِی و رسانه عمومِی، کار بسِیار مشکلِی بود. مع الوصف وقتِی همه اِین دانشمندان جمع شدند، مأمون شخصِی به نام ِیاسر خادم را به عنوان پِیک به سوِی علِی بن موسِی علِیهما السلام فرستاد تا از آن حضرت براِی شرکت در مجلس دعوت کند.
جوابى که امام علِیه السلام به اِین دعوت مِیدهند بسِیار لطِیف است و از علمِ سرشار او حکاِیت مِیکند؛ علِی بن موسِی علِیهما السلام فرمودند: «أَبْلِغْهُ السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُ قَدْ عَلِمْتُ مَا أَرَدْتَ وَ أَنَا صَائِرٌ إِلَِیْكَ بُكْرَةً إِنْ شَاءَ اللَّهُ»؛ سلام مرا به او برسان و بگو: دانستم که مراد تو چِیست و من إنشاءاللّه فردا صبح مِیآِیم.
حسن بن محمّد نوفَلِی هنگام اِین دعوت، نزد علِی بن موسِی علِیهما السلام حضور داشت و ماجرا را شنِید. او مِیگوِید: «فَلَمَّا مَضَِی ِیَاسِرٌ الْتَفَتَ إِلَِیْنَا ثُمَّ قَالَ لِِی: ِیَا نَوْفَلِِیُّ»؛ پس از رفتن ِیاسر، علِی بن موسِی علِیهما السلام رو به من کردند و فرمودند:
→ زرتشت روشن نِیست. پِیروان زرتشت به نامهاِیِی مانند مَجوسِی، گَبر و پارسِی خوانده مِیشوند. قرآن تنها ِیکبار در آِیه ١٧ سوره «حج» پس از چند دِین توحِیدِی و پِیش از ذکر مشرکان، واژه مجوس را به کار برده است، (آشناِیِی با ادِیان بزرگ، ص٥٧ و٥٩).
[١] نسطاس رومِی از عالمان بزرگ مسِیحِی که بِیشتر براِی کسِی اطلاق مِیشود که عالم به علم طبّ باشد، (التوحِید للصدوق، ص٤١٨). در لغتنامه دهخدا چنِین آمده است: ابن جريح نصرانِی، طبِیب مصرِی قرن چهارم ه. ق. است که در دولت اخشِیدِیون مِیزِیست، (لغتنامه دهخدا، ذِیل واژه نسطاس).