لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٥٧ - ١- وارث علم الهِی و علم امامت

در هر ِیک از کتاب‌هاِی الکافي،[١] الإرشاد[٢] و بحار الأنوار،[٣] بابِی درباره نصوص امامت محمد بن علِی علِیهما السلام وجود دارد که به ترتِیب ١٤، ١١ و ٢٦ رواِیت را در اِین‌‌باره نقل کرده‌اند؛ از جمله: ِیکِی از اصحاب علِی بن موسِی علِیهما السلام از او درباره جانشِینش سؤال کرد، حضرت علِی بن موسِی علِیهما السلام با دست خود به فرزندش محمدِ تقِی اشاره کرد[٤] ِیا در رواِیتِی فرمود: «اِین ابوجعفر است که به جاِی خود نشانده و مقام خود را به او واگذار کرده‌ام».[٥]

خصوصِیات سه‌‌گانه محمد بن علِی علِیهما السلام

١ - وارث علم الهِی و علم امامت

«وَ وارِثِ عِلْمِهِ فَهُوَ مَعْدِنُ عِلْمِِی»؛ [محمد بن علِی علِیهما السلام] وارث علم او [علِی بن موسِی الرضا علِیهما السلام] است، پس کانون علم من [الله عزّ و جلّ] مِی‌‌باشد.

با اِینکه عناِیت و مناصب الهِی وابسته به سن خاصِی نِیست و همان‌‌طور که گذشت، خداوند پِیامبرانِی را در کودکِی به منصب نبوت انتخاب کرده و علم نبوت را به آنها عناِیت فرموده است. با اِین حال، امامت محمد بن علِی علِیهما السلام و دارا بودن علم الهِیِ وارث نبوِی، نه تنها از طرف مخالفان مورد تردِید جدِّی واقع شده بود، بلکه افراد عادِی از شِیعِیان و برخِی از بزرگان و علماِی شِیعه نِیز در اِین مسئله گفتگو داشتند و در واقع، اِین مسئله به صورت ِیک معضل اعتقادِی در آمده بود.

[١] الکافِی (ط - الإسلامِیة)، ج١، ص٣٢٠ - ٣٢٣.

[٢] الإرشاد، ج٢، ص٢٧٤ - ٢٨٠.

[٣] بحار الأنوار، ج٥٠، ص١٨ ـ٣٧.

[٤] الإرشاد، ج٢، ص٢٦٥.

[٥] الإرشاد، ج٢، ص٢٦٦.