لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٢ - علِی بن الحسِین علِیهما السلام، سِیّد العابدِین

ساخته؛ ِیعنِی او زِینت و زِیور اولِیاِی گذشته مِی‌‌باشد.[١]

درباره نماز آن امام نقل شده است که وقتِی به جمله: (مَالِكِ ِیوْمِ الدِِّینِ)[٢] مِی‌‌رسِید، آن را به قدرِی تکرار مِی‌کرد و مِی‌گرِیست، تا جاِیِی که نزدِیک بود قالب تهِی کند.[٣] او همِیشه سحرگاهان در نماز وِتر سِیصد بار «العفو العفو» مِی‌‌گفت.[٤]

[١] علاوه بر اِین لوح، در منابع حدِیثِی هم از علِی بن حسِین علِیهما السلام با عنوان «سَِیِّدُ الْعَابِدِينَ» ِیاد شده است، (علل الشرابع، ج١، ص١٣٢). گفته شده در تارِیخ اسلام، کسِی جز علِی بن حسِین علِیهما السلام به «زِین العابدِین» ملقب نشده است. بر پاِیه رواِیتِی که در کتاب «عِلَلُ الشراِیع» نقل شده، از قرن دوم هجرِی قمرِی از علِی بن حسِین علِیهما السلام به اِین لقب ِیاد مِی‌شده است، (علل الشراِیع، ج١، ص٢٢٩ و٢٣٠: ابن شهاب زُهرِی (فقِیه و محدّث اهل سنت) هرگاه رواِیتِی از علِی بن حسِین علِیهم السلام نقل مِی‌کرد، از او به لقب «زِین العابدِین» ِیاد مِی‌نمود. سُفِیان بن عُِیِینَه پرسِید: چرا او را «زِین العابدِین» مِی‌خوانِی؟ زُهرِی در پاسخ به رواِیتِی از پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله استدلال کرد که فرمود: «إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ نَادَي مُنَادٍ أَِیْنَ زَِیْنُ الْعَابِدِينَ ...»؛ هرگاه قِیامت بر پا شود، منادِی‌ ندا مِی‌كند: كجا است زِین‌ العابدِین‌؟). در کتاب «کَشْفُ الغُمّه» درباره ملقب شدن امام چهارم به «زِین العابدِین» آمده است که شبِی در محراب عبادت به تَهَجُّد مشغول بود، صداِیِی را از آسمان شنِید که سه مرتبه او را ندا کرد: «أنْتَ زَِینُ الْعابدِین؛ توِیِی زِینت عبادت‌کنندگان»، پس از اِین، در مِیان مردم به اِین لقب مشهور گشت، (کشف الغمة (ط - القدِیمة)، ج٢، ص٦١٩).

[٢] سوره حمد، آِیه٤.

[٣] الکافِی (ط - الإسلامِیة)، ج٢، ص٦٠٢؛ «... وَ كَانَ علِیه السلام إِذَا قَرَأَ (مالِكِ ِیوْمِ الدِِّینِ) ِیكَرِّرُهَا حَتِّی كَادَ أَنْ ِیمُوتَ».

[٤] ترجمه من لا ِیحضره الفقِیه، ج‌٢، ص١٨٦.