لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٠ - ٧- عترت، معِیار ثواب و عقاب

منظور، حسن و حسِین علِیهما السلام و امامان نُه‌‌گانه از فرزندان حسِین علِیهم السلام که نهمِین آنان مهدِی و قائم اِیشان‌ است مِی‌‌باشد که از قرآن جدا نمِی‌شوند و قرآن نِیز از آنان جدا نمِی‌شود، تا کنار حوض (کوثر) بر پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله وارد شوند.

در حدِیث دِیگرِی نِیز آمده است که شخصِی از امام علِیه السلام سؤال کرد: «وَ مَنْ عِتْرَةُ النَّبِِیِّ؟ فَقَالَ: أَصْحَابُ الْعَبَاءِ».[١] آن حضرت در جواب فرمود: آنها اصحاب عبا هستند و آنان که در تحت کساء ِیمانِی با پِیغمبر با هم بودند.

[١] الأمالي (للصدوق)، ص٢٤٠؛ مجمع البحرِین (فخر الدِین بن محمد طرِیحِی)، ج٣، ص٣٩٥. اصحاب عبا، لقبِی براِی حضرت محمد صلِّی الله علِیه و آله، حضرت علِی علِیه السلام، فاطمه سلام الله علِیها، حسن بن علِی علِیهما السلام و حسِین بن علِی علِیهما السلام است و از آنجا که بنابر رواِیات، پس از نزول آِیه تطهِیر، پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله براِی مشخص کردن مصداق اهل بِیت، عباِی خوِیش را بر سر خود و چهار نفر دِیگر کشِید، اِین پنج نفر را اصحاب عباء ِیا اصحاب کساء نامِیده‌اند.