اکرم صلِّی الله علِیه و آله ١٢٠ مرتبه به سوِی آسمان عروج کرد، هِیچ دفعه‌‌اِی اِین سفر رخ نداد مگر اِینکه خداوند متعال در آن سفر به نبِی اکرم صلِّی الله علِیه و آله، ولاِیت علِی و ائمه بعد از او علِیهم السلام را وصِیت کرد که اِین توصِیه خِیلِی بِیشتر از توصِیه به فرائض بود.

در رواِیت دِیگرِی رسول اکرم صلِّی الله علِیه و آله فرمود: «أَنَا سَِیِّدُ النَّبِِیِِّینَ وَ وَصِِیِِّی سَِیِّدُ الْوَصِِیِِّینَ وَ أَوْصِِیائِِی‌ سَادَةُ الْأَوْصِِیاءِ ... وَ أَنَا أَدْفَعُهَا إِلَِیْكَ ِیا عَلِِیُّ وَ أَنْتَ تَدْفَعُهَا إِلَِی وَصِِیِّكَ وَ ِیدْفَعُهَا وَصِِیُّكَ إِلَِی أَوْصِِیائِكَ مِنْ وُلْدِكَ وَاحِدٍ بَعْدَ وَاحِدٍ ...»؛[١] من سِید پِیامبران هستم و وصِی من سِید اوصِیاء است و جانشِینان من سِید اوصِیاِی آنان هستند ... اِی علِی! من وصاِیت و جانشِینِی خود را به تو مِی‌سپارم و تو نِیز به جانشِین خود مِی‌سپارِی و وصِی تو نِیز به جانشِینان از فرزندان تو ِیکِی پس از دِیگرِی مِی‌‌سپارد ... .

در اِین رواِیت مفصّلاً قرِیب به چهل نفر از آدم تا خاتم علِیهم السلام را با اوصِیاِی آنها نام برده که همه اِینها وصِیت‌‌هاِی خود را به اوصِیاِی خود بِیان فرموده‌‌اند تا رسِیده به حضرت خاتم صلِّی الله علِیه و آله که فرمود: «وَ أَنَا أَدْفَعُهَا إِلَِیْكَ ِیا عَلِِیُّ وَ أَنْتَ تَدْفَعُهَا إِلَِی وَصِِیِّكَ وَ ِیدْفَعُهَا وَصِِیُّكَ إِلَِی أَوْصِِیائِكَ مِنْ وُلْدِكَ وَاحِدٍ بَعْدَ وَاحِدٍ ...».

همان‌‌طورِی که ملاحظه مِی‌‌شود، چند نکته قابل توجه است:

١ - مسئله وصِیت ِیک مسئله عقلائِی و عرفِی است که مورد توجه حضرت حق نِیز قرار گرفته است.

٢ - در صدر اِین لوح، مسئله وصِیت به جعل خداوند درباره جانشِینِی پِیغمبر صلِّی الله علِیه و آله مورد توجه حضرت حق بوده است و از آن به «وَصِِیِِّی سَِیِّدُ الْوَصِِیِِّینَ وَ أَوْصِِیائِِی‌ سَادَةُ الْأَوْصِِیاءِ» تعبِیر شده است.

[١] بحار الأنوار (ط - بِیروت)، ج٢٣، ص٥٧.