لوح حضرت زهرا - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٧١ - ٤- مسئله امانت

دِیگران را دارد، حضرت حق عزّ و جلّ او را به مقام ولاِیت برگزِیده است و به اعتبار فطرِی او، مُهر تأِیِید زده است.

٢ - ناصر بودن آن حضرت در ِیارِی خدا:

ناگفته پِیداست که منظور از ناصر حق بودن، به معناِی نصرت دِین و شرِیعت و جرِیان نظام قانون‌‌گذارِی و تثبِیت آن مِی‌‌باشد، (إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ ِینْصُرْكُمْ وَ ِیثَبِّتْ أَقْدامَكُم).[١]

٣ - مقام شاهد:

با توجه به آِیه (ِیا أَِیُّهَا النَّبِِی إِنَّا أَرْسَلْنَكَ شَهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذِِیرًا ٭ وَ دَاعِِیا إِلىَ اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِرَاجًا مُّنِِیرًا)؛[٢] که ذکر صفت شاهد بعد از نبِی و قبل از صفات دِیگر، از ِیک نوع کرامت و رابطه معنوِی بِین شاهد و نبِی حکاِیت مِی‌‌کند و سوق آِیه نِیز با لحنِی است که مباهات و عظمت از آن استفاده شده و جعل شهادت از سوِی خدا براِی علِی بن محمد علِیهما السلام از ِیک جاِیگاه رفِیع و مقام برترِی حکاِیت مِی‌‌کند که مِی‌‌فرماِید تو را شاهد در مِیان خلقم قرار دادم.

٤ - مسئله امانت:

مخصوصاً امانت در وحِی و سرّ مکتوم الهِی نشان‌‌دهنده اِین است که آنچه را به فرستاده خودم محمد امِین وحِی کرده بودم، تو را در تروِیج مکتب وحِی، امِین قرار داده که آن را به شاِیستگِی به مردم ابلاغ و در تروِیج آن ثابت‌‌قدم باشِی.

آن‌‌گاه اگر مراجعه به تارِیخ و درک محِیط خفقان و اوضاع ناهنجار خلفاِی

[١] سوره محمد، آِیه ٧.

[٢] سوره احزاب، آِیات ٤٥ و٤٦.