→ ِیحضره الفقِیه، ج١، ص٢٣٢). در اواخر خلافت آن امام، بُسر بن اَرْطاة بر مدِینه ِیورش برد و از مردم مدِینه، از جمله قبِیله بنِی سَلَمه(قبِیله جابر) نِیز بِیعت خواست. جابر که بِیعت با بُسر را گمراهِی مِی‌دانست، به خانه اُمّ سلمه، همسر رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله پناه برد.

در نگاه جابر، امام علِی علِیه السلام چنان مقامِی داشت که در زمان حِیات پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله، مِیزان حق تلقِی مِی‌شد و منافقان را با بغض داشتن به او مِی‌شناختند، (اختِیار معرفة الرجال، محمد بن عمر کشِی، ص٤٠ و٤١؛ تارِیخ مدِینه دمشق، ج٤٢، ص٢٨٤). در زِیارت مطلقه حضرت علِی علِیه السلام بر مِیزان اعمال بودن آن حضرت تأکِید شده است: «اَلسَّلَامُ‌ عَلَي‌ مِيزَانِ‌ الْأَعْمَالِ»، (زاد المعاد - مفتاح الجنان، ص٤٥٩)؛ ِیعنِی حضرت علِی علِیه السلام حق مجسّم است، او خودش‌ مِیزان‌ عمل‌ و قسمت‌ كننده‌ بهشت‌ و دوزخ‌ است، او صراط‌ مستقِیم‌ است، او معِیار و محور است. او از كسانِی‌ است‌ كه‌ محبّت‌ ِیا مودّت‌ خدا بر او قرار ِیافته‌ و ثابت‌ گردِیده‌ است‌، چون‌ دوستدار عظمت‌ و جلال‌ خداست‌ و چون‌ كردار و صفات و نِیّات و وجودش‌ براِی‌ خداست‌؛ پس‌ او مِیزان است و هر کس در اعمال و رفتارش مشابهت با او داشته باشد، کسِی است که ترازوِی اعمالش سنگِین بوده و کسِی که مشابهت با او نداشته باشد، کسِی است که ترازوِی اعمالش سبک مِی‌باشد.

جابر درباره حضرت علِی علِیه السلام سخنِ معروفِی دارد که مکرّر اِین سخن را در کوِی و برزن مدِینه مِی‌گفت: «عَلِِیّ خَِیْرُ الْبَشَرِ فَمَنْ أَبَي فَقَدْ كَفَرَ يَا مَعَاشِرَ الْأَنْصَارِ أَدِّبُوا أَوْلَادَكُمْ عَلَي حُبِّ عَلِِیّ فَمَنْ أَبَي فَانْظُرُوا فِي شَأْنِ أُمِّهِ»؛ علِی علِیه السلام بهترِین مردم جهان است و هر كس منكر باشد كافر است. اِی مردم مدِینه و اِی انصار! فرزندان‌ خود را به دوستى علِی علِیه السلام تربِیت كنِید و هر كدام نپذِیرند، به حال مادر او نظر كنِید! (من لا ِیحضره الفقِیه، ج٣، ص٤٩٣).

شخصِیت رواِیِی جابر

جابر از جمله اصحابِی است که احادِیث فراوانِی از پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله نقل کرده است؛ از اِین‌رو او را حافظ سنّت نبوِی و مُکْثِر در حديث خوانده‌اند، (الطبقات الکبرِی، ج٢، قسم٢، ص١٢٧؛ الاستِیعاب فِی معرفة الاصحاب، ج١، ص٢٢٠). در منابع رواِیِی و سِیره و تارِیخ، به رواِیات جابر استناد بسِیار شده و روايات وِی مورد توجه همه مذاهب اسلامِی بوده است و نِیز جابر در حوزه احکام فقهِی صاحب‌نظر بوده و مطابق مذهب اهل بيت: فتوا مِی‌داد (اعلام الموقعِین عن رب العالمِین، ج١، ص١٢) و از اِین‌رو، ذهبِی او را مجتهد و فقِیه خوانده است، (محمد بن←