فخر الدِین طرِیحِی در مجمع البحرين درباره معناِی «عترت» مِی‌‌گوِید: «العِتْرَةُ: وُلْدُ الرجل و ذرِِّیتُهُ من صُلبِهِ و لذلك سُمِّیت ذرِیةُ محمدٍ من علِی و فاطمةَ، عترةُ محمد»[١] که ناظر به مصداق آشکار خوِیشاوندان نزدِیک و خصوصِی است. طرِیحِی بنا به نقل ثعلب از «ابن عربى‌» وجوهِی درباره عترت نقل کرده است که از جمله: «و العِتْرَةُ: الرهط و رهط الرجل قومُه و قبِیلتُه، و هم رهطُ رسولِ الله صلِّی الله علِیه و آله»؛ عترت، دوستان، طاِیفه و قبِیله هر کس را گوِیند. اهل بِیت علِیهم السلام نِیز گروه و طاِیفه و رهط رسول الله صلِّی الله علِیه و آله هستند.[٢]

امام صادق علِیه السلام در حدِیثِی از پدران بزرگوارش از امام حسن مجتبِی علِیه السلام نقل مِی‌‌کند که «سُئِلَ أَمِِیرُ المؤمنِین علِیه السلام عَنْ مَعْنِی قَوْلِ رَسُولِ الله صلِّی الله علِیه و آله - إِنِِّی مُخْلِفٌ فِِیكُمُ الثِّقلَِینِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِِی - مَنِ الْعِتْرَةُ؟ ...»[٣] که حضرت فرمود:

→ به من مِی‌دهِید، در مِیان شما کسانِی هستند که از آنها سؤال کنِید تا به شما خبر بدهند؛ سؤال کنِید از جابر بن عبدالله انصارِی و ابو سعِید خدرِی و سهل بن سعد ساعدِی و زِید بن ارقم و انس بن مالک تا به شما خبر بدهند که آنها شنِیدند اِین گفتار مرا درباره من و برادرم (حسن بن علِی) از رسول خدا. آگاه باشِید اِین گفتار من اگر مورد قبول شما باشد، حاجز و مانع خوبِی به نفع شماست از رِیختن خون من.

در اِین اظهارات اگر دقت شود، گوِیاترِین بِیان و قوِی‌ترِین برهان و حجّتِی است که آن حضرت با اهل شام احتجاج کرد. مزِید بر همه اِینها، وجود مبارک آن حضرت، با عناِیت به مراتب وجود که توضِیح داده شد، گوِیاترِین مصداق حجت بالغه است.

[١] مجمع البحرِین (فخر الدِین بن محمد طرِیحِی)، ج‌٣، ص٣٩٥؛ تاج العروس من جواهر القاموس، ج‌٧، ص١٨٦.

[٢] مجمع البحرِین (فخر الدِین بن محمد طرِیحِی)، ج٣، ص٣٩٥.

[٣] شرح الأخبار فِی فضائل الأئمة الأطهار:، ج٣، ص٣٥١.