با قِیاسات و استنباطات شخصِی نمِی‌توان، احکام إلهِی را استخراج کرد بلکه باِید متعبّد به أحکام دِین بود و الّا چه فرقِی است بِین امامِیّه و أهل سنّت. بِیش از ٣٠٠ رواِیت به اِین مضمون وارد شده که دِین إلهِی با عقول رجال به دست نمِی‌آِید. از اِین جهت در رواِیات به شدت از قِیاس نهِی شده است. «لَا تَقِسْ فَإِنَّ أَوَّلَ مَنْ قَاسَ إِبْلِيسُ» [٢]

نمِی‌توان مثل أهل سنت به استحسانات و قِیاسات و مصالح مرسله عمل کرد و رباِی ولد و فرزند را با بانک قِیاس کرد. مستند ما در استخراج أحکام شرعِی چهار چِیز است که عمده دلِیل آن همان قرآن و رواِیات است. حقِیقت بندگِی تسلِیم در مقابل دستور خداوند است. (فَلاَ وَ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَِّی يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً) [٣]

ثانِیاً: نه مردم مسلّط و مالک بانک دولتِی هستند و نه بانک دولتِی مالک و صاحب اختِیار مردم است. قِیاس بانک دولتِی با فرزند و پدر قِیاس مع الفارق است. بنابراِین استدلال مذکور بر مبناِی قِیاس است که در فقه شِیعه جاِیگاهِی ندارد ضمن اِین که قِیاس فرزند و پدر در جواز ربا با دولت و ملت؛ قِیاس مع الفارق است.[٤]

١٦٧. [١] الكافي ط الاسلامية، الشيخ الكليني، ج١، ص٥٦. الصَّدُوقُ فِي كَمَالِ الدِّينِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِصَامٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيِّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْعَلَاءِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ( إِنَّ دِينَ اللَّهِ لَا يُصَابُ بِالْعُقُولِ النَّاقِصَةِ وَ الْآرَاءِ الْبَاطِلَةِ وَ الْمَقَايِيسِ الْفَاسِدَةِ وَ لَا يُصَابُ إِلَّا بِالتَّسْلِيمِ.. مستدرك الوسائل، المحدّث النوري، ج١٧، ص٢٦٢.

١٦٨. [٢] عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعَقِيلِيِّ عَنْ عِيسَِی بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْقُرَشِيِّ قَالَ: دَخَلَ أَبُو حَنِيفَةَ عَلَِی أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ( فَقَالَ لَهُ يَا أَبَاحَنِيفَةَ بَلَغَنِي أَنَّكَ تَقِيسُ قَالَ نَعَمْ قَالَ لَا تَقِسْ فَإِنَّ أَوَّلَ مَنْ قَاسَ إِبْلِيسُ حِينَ قَالَ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ^ فَقَاسَ مَا بَيْنَ النَّارِ وَ الطِّينِ وَ لَوْ قَاسَ نُورِيَّةَ آدَمَ بِنُورِيَّةِ النَّارِ عَرَفَ فَضْلَ مَا بَيْنَ النُّورَيْنِ وَ صَفَاءَ أَحَدِهِمَا عَلَِی الْآخَرِ. الكافي ط الاسلامية، الشيخ الكليني، ج١، ص٥٨.

١٦٩. [٣] . سوره نساء، آيه ٦٥.

١٧٠. [٤] درس خارج فقه أستاد آِیة اللّه اشرفِی، جلسه ١٢٨ شنبه ٢٥/٣/٩٨.