آراء المراجع في الحج - الشيخ علي الافتخاري الگلپايگاني - الصفحة ٣١١

س: آيا بدار براى معذورين از طهارت مائيه بلكه مطلق ذوى الاعذار جايز است يا نه؟ و على فرض الجواز اگر قبل از انقضاء وقت عذر برطرف شد بايد اعاده كنند يا نه؟

السيد السيستاني: بدار در صورت يأس جايز است و اعاده لازم نيست هرچند در وقت، عذر برطرف شود.

السيد الخامنه‌اي: اگر اميدى به رفع عذر دارد احتياط كند.

بعد از دخول وقت عمل مشروط به طهارت، بدار جايز است حتى با رجاء ارتفاع عذر در اثناى وقت اگرچه احوط در صورت اخير ترك بدار است، و در هر صورت اگر عمل را انجام داد و بعداً اتفاقاً عذر در اثناى وقت برطرف شد، اعاده واجب نيست، ولى با علم به ارتفاع عذر در اثناى وقت بدار صحيح نيست و بايد تا ضيق وقت منتظر بماند.

*** الشيخ البهجت: جايز است مگر علم به برطرف شدن عذر داشته باشد.

الشيخ التبريزي (قدس سره): اگر مأيوس بود بدار جايز است و در تيمم براى نماز در اين صورت اعاده واجب نيست و در غير نماز و تيمم آن در صورت رفع عذر در وقت اعاده لازم است. و اللّٰه العالم.

الشيخ الصافي: در فرض سؤال اگر اميد زوال عذر در آخر وقت را داشته باشند احتياط در تأخير است. و اللّٰه العالم.

الشيخ الفاضل: معذور چنانچه بداند تا آخر وقت عذرش برطرف نمى‌شود مى‌تواند به مجرد ورود اعمال را با وضو يا غسل جبيره‌اى يا تيمم انجام دهد. اما چنانچه اميد دارد تا زمانى كه در مكه است عذرش برطرف شود احتياط واجب آن است كه صبر كند و اگر تا آخر وقت عذرش برطرف نشد طبق وظيفۀ معذور عمل كند. و چنانچه بعد از عمل به وظيفۀ معذور عذرش برطرف شد چنانچه‌