لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٨ - باب علة الوضوء

رأسه و به كى فلمّا تاب اللَّه عزّ و جلّ عليه فرض عليه و على ذرّيّته تطهير هذه الجوارح الاربع فامره اللَّه عزّ و جلّ بغسل الوجه لمّا نظر إلى الشّجرة و امره بغسل اليدين إلى المرفقين لمّا تناول بهما، و امره بمسح الرّأس لمّا وضع يده على امّ رأسه، و امره بمسح القدمين لمّا مشى بهما إلى الخطيئة)

حضرت رسول اللَّه ٦ فرمودند كه چون شيطان وسوسه كرد حضرت آدم را و قسم ياد كرد كه من شما را نصيحت مى‌كنم كه اگر مى‌خواهيد كه دايم در بهشت بمانيد از اين درخت گندم يا انگور بخوريد، حضرت آدم متوجه شجره شد و نگاهى به آن درخت كرد آب روى حضرت آدم رفت ديگر برخاست و به جانب آن درخت روانه شد و آن اول قدمى بود كه حركت كرد به خطا و ترك اولى، پس دست دراز كرد و از ميوه آن درخت چيد و خورد، پس زرينها كه بر او بود و جامها كه پوشيده بود همگى از بدن حضرت آدم پريد، پس حضرت آدم دست بر سر زد و گريان شد، پس چون حق سبحانه و تعالى توبه حضرت آدم را قبول كرد واجب ساخت بر حضرت آدم و بر ذريت او كه اين مواضع را پاكيزه كنند به وضو، پس حق سبحانه و تعالى او را امر كرد كه رو را بشويد چون نظر به جانب شجره كرده بود، و امر كرد او را به شستن دستها با مرفقها چون به دستها ميوه را چيده بود، و او را امر كرد كه مسح سر كند چون دست بر سر زده بود، و او را امر كرد كه پاها را مسح كشد چون به اين پاها رفته بود به جانب خطا و ترك اولى.

و حديث دويم اين تتمه دارد كه حضرت فرمود كه پس حق سبحانه و تعالى سنت كرد بر امت من مضمضه را تا محبت حرام را از دل ايشان بردارد و سنت كرد استنشاق را تا بو و گند آتش دوزخ را بر ايشان حرام گرداند يهودى گفت راست گفتى يا محمد پس بگو چه ثوابست كسى را كه اين وضو را به جاى آورد؟ پس حضرت رسول خدا ٦ فرمودند كه اول كه دست او