لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩١ - تجديد وضو

و اللَّه)

و در روايتى واقع شده است كه تجديد وضو از جهة نماز خفتن محو مى‌كند گناهان لا و اللَّه و بلى و اللَّه را اگر عمدا قسم دروغ خورده باشند، و اگر سهوا على سبيل العاده باشد و مكروهست و تجديد وضو كراهت آن را زايل مى‌كند. و اين روايت را صدوق بسند قوى از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه روايت كرده است.

(و روى فى خبر انّ الوضوء على الوضوء نور على نور)

و در روايتى ديگر وارد شده است كه وضو بر وضو نور است بر نور. و از اين حديث استنباط كرده‌اند كه وضوى تجديدى رفع حدث مى‌كند به آن كه در خاطرش نباشد كه وضو ندارد و از جهة تجديد بسازد و ظاهر شود كه وضو نداشته است رفع حدث شده است ليكن مشكل است زيرا كه وضو بر وضو نيست در اين صورت و نور لازم نيست كه رفع حدث كند شايد دل منور شود به آن چنانكه ظاهر حديث است.

(و من جدّد وضوءه لغير حدث جدّد اللَّه عزّ و جلّ توبته من غير استغفار)

و هر كه تجديد وضو كند بى‌آن كه حدثى ديگر از او صادر شده باشد حق سبحانه و تعالى توبه او را تازه كند بى‌آن كه او توبه كند يعنى تجديد وضو گناهان را پاك مى‌كند چنانكه توبه گناهان را محو مى‌كند. و صدوق اين روايت را به اسناد خود از مفضل بن عمر روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه.

(و قد فوّض اللَّه عزّ و جلّ إلى نبيّه ٦ امر دينه و لم يفوّض اليه تعدّى حدوده)

چون اخبار تجديد را ذكر كرد بر سر همان سخن رفت كه چون تواند حضرت چيزى را از احكام شرعى زياد و كم كند و حال آن كه حق سبحانه و تعالى تفويض نمود به آن حضرت امر دينش را كه بخلق برساند و تفويض نكرد به آن حضرت كه از حدود الهى در گذرد و زياد و كم‌