لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٤ - احاديث دو مرتبه

گفته است كه اول اين روزه بود و چون حق سبحانه و تعالى تفويض به رسولش نموده بود امر دينش را حضرت سنت هر ماه سه روز پنجشنبه اول و پنجشنبه آخر و چهار شنبه اول از دهه ميان را قرار داده چون فرموده است كه‌ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا[١] يعنى آن چه بياورد به شما رسول خدا به آن عمل كنيد و هر چه شما را از آن نهى كند بازايستيد از آن و اگر آنها را تأويل كند كه زيادتيها و نقصانها را بامر الهى مى‌كرد در اينجا نيز تأويل بايد كرد، غايتش آن كه دأب علماست كه هر گاه جمع كنند ميان دو خبر يكى را تأويل مى‌بايد كرد و تأويل خلاف ظاهر است پس بحث نتوان كرد، و ليكن تأويلهاى ديگر مى‌توان كرد مثل آن كه مثنى مثنى را حمل كنيم بر دو كف آب ريختن.

و ممكن است كه حق سبحانه و تعالى يك كف قرار داده باشد و حضرت يك كف زياد كرده باشد و بهر دو كف يك غسله متحقق شود، و غسله آنست كه تمام شسته شود. و مؤيد اين احتمال است حديث زراره كه گذشت و حضرت فرمود كه يك كف بس است و اگر مبالغه كنى و دو كف بريزى بخاطر جمع آب به همه جا مى‌رسد. و مولانا عبد اللَّه رحمه اللَّه باين تأويل مايل بود.

و شيخ بهاء الدين محمد طاب ثراه تأويل مى‌كرد كه مراد از مثنى مثنى دو شستن و دو مسح است چون حق سبحانه و تعالى فرموده است كه:

فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ‌ تا رد باشد بر سنيان كه به يك مسح و سه غسل قائلند. و مؤيد اين تأويل است آن كه سنى و شيعه از ابن عباس روايت كرده‌اند كه هميشه مى‌گفت كه حق سبحانه و

[١] آيه ٧- سورة الحشر.