لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٧ - بيان مقدار كر

و مد را بنحو عراق فرمودند.

مع هذا در حديث صحيح ديگر وارد شده است كه محمد بن مسلم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت نموده است كه كر ششصد رطل است، و محمد بن مسلم طايفى است، و رطل آن تابع رطل مكه است، و رطل مكه دو برابر رطل عراق است، و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه رعايت بلد راوى مى‌فرموده‌اند، و تاييد حديث هزار و دويست رطل عراقى مى‌كند جمعا بين الاخبار، با آن كه رطل عراقى قريب است به اشبار بنحو مشهور، و رطل مدنى از دو برابر بيشتر مى‌شود خصوصا بر مذهب مصنف، پس در اينجا اظهر عراقى است، و مى‌بايد كه صدوق زيادتى را حمل بر استحباب كند اگر چه ظاهر كلامش تخيير است بلكه تخيير ميان اين دو و قلّتين.

و سيد ابن طاوس رضى اللَّه عنه گفته است كه مكلف مخير است در عمل بجميع اخبارى كه در كر وارد شده است، و خالى از قوت نيست و ليكن راجع مى‌شود قول او به آن كه كمتر از همه كر است و زيادتيها بر سبيل استحباب است. و ابن ابى عقيل مى‌گويد كه اين اختلاف بسيار در روايات قرينه آنست كه رعايت كرد نمودن سنت است، زيرا كه در واجبات اين قسم اختلافات نادر است. و سخن او خالى از قوت نيست اگر چه مخالف احتياط است غالبا.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اذا كان الماء قدر قلّتين لم ينجّسه شي‌ء و القلّتان جرّتان)

يعنى حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند: كه هر گاه آب بقدر دو قله باشد چيزى او را نجس نمى‌كند و قله سبو است، و ظاهرا تفسير از راوى باشد، و ممكن است كه از حضرت باشد، و اين را شيخ روايت نموده است از حضرت كالصحيح با اين زيادتى، و حمل بر تقيه كرده است چون شافعى قائل است بقلتين، و علما حمل نموده‌اند بر آن كه مراد از قله سبوهاى هجر است، و هر سبوى تخمينا پنج مشك آب مى‌گيرد، و ده مشك يا