لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦ - فائده أولى در فضيلت علم و علماست

و در روايت معتبره وارد شده است از حضرت سيد المرسلين و حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه و سلامه عليهما كه فرمودند كه طلب علم كنيد، و بخوانيد علم را كه خواندن علم حسنه‌ايست اعظم حسنات، و درس گفتن آن بمنزله تسبيح و تنزيه كردن حقّ سبحانه و تعالى است، و بحث نمودن در اظهار آن جهاد فى سبيل اللَّه است، و ياد دادن آن به نادانان تصدق نمودن است به بهترين تصدقات و علم سبب قرب بندگان است بجناب اقدس الهى، زيرا كه از علم دانسته مى‌شود حلال و حرام الهى، و علم علما را به بهشت مى‌برد و علم است كه مونس است در وحشتها و مصاحب است در تنهائى‌ها، و شمشير برّان است بر سر دشمنان دين و زينت است در ميان دوستان و حق سبحانه و تعالى به سبب علم جميع را بلند مرتبه مى‌گرداند و ايشان را مقتداى خلايق مى‌سازد كه همه رشك مى‌برند بر ايشان، و بر كردار ايشان، و فرشتگان همگى دوست دار ايشانند و خود را بواسطه تبرك به ايشان مى‌مالند، و در حالت صلوات از جهت ايشان طلب مغفرت مى‌نمايند به درستى كه زندگى دلها بعلم است، و بينايى بصيرتها بعلم است، و قوت بدنها در عبادات بعلم است كه عالم را به مرتبه مقربان مى‌رساند، و در دنيا و عقبى او را بهم نشينى اخيار فايز مى‌گرداند، بعلم بندگى و عبادت الهى مى‌توان كرد، بعلم خداوند عالميان شناخته مى‌شود و بيگانگى پرستش كرده مى‌شود، و بعلم صله رحم و رعايت خويشاوندان كرده مى‌شود، بعلم حلال و حرام دانسته مى‌شود، علم پيشواى عمل و عقل است، و هر دو تابع علم‌اند خداوند عالميان توفيق علم كرامت مى‌كند سعادتمندان را و محروم مى‌گرداند از علم شقاوت كيشان را.

و در خبر است از حضرت سيد المرسلين ٦ كه ساعتى كه عالمى تكيه كند بر فراش خود كه مطالعه نمايد در علوم بهتر است از عبادت كردن عابدى كه هفتاد سال عبادت كرده باشد.