لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٤ - توضيح معناى بسم الله الرحمن الرحيم

به معلم ندارد و چنين بود حكايت حضرت صاحب الامر بلكه جميع ائمه صلوات اللَّه عليهم در حال صغر.

و در حديث معتبر از بهترين جوانان اهل بهشت جميعا حضرت امام حسين صلوات اللَّه عليه منقول است كه يهودى به نزد حضرت رسول اللَّه ٦ آمد و حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه حاضر بودند يهودى پرسيد كه چه فايده است در حروف هجا؟ پس حضرت رسول خدا ٦ به امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود كه يا على جواب او را بده و حضرت دعا فرمود كه خداوندا على را توفيق كرامت فرما كه جواب دهد و درست جواب دهد، پس حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر حرفى از حروف هجا اسمى است از اسماء حق سبحانه و تعالى پس الف‌ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ* است يعنى خداوند عالميان خداوندى است كه بغير از او خداوندى نيست، زنده‌ايست كه هميشه بوده است و هست و خواهد بود، قيّومى است كه واجب الوجود بالذاتست و قوام و وجود و ثبات خلايق به اوست.

اما باء: يعنى باقيست بعد از فناى خلايق و أما تاء: پس توّاب است يعنى توفيق دهنده توبه و قبول كننده توبه تائبان است. و اما ثاء: پس ثابت است و قايم بذات خود و ثابت دارنده مؤمنان است بقول ثابت ايمان در حيات و ممات ايشان.

و اما جيم: يعنى جل ثناؤه يعنى ثناى او از آن اعظم است كه خلق توانند گفت، و تقدست اسماؤه، و اسماء او از آن اقدس است كه كسى به كنه او تواند رسيد، يا شباهتى باشد اسامى او را با اسامى مخلوقات هر چند بحسب لفظ بر غير او اطلاق كنند.

و اما حاء: پس اشاره است به حقيقت و ثبات و دوام الهى و اشاره است باسم حىّ كه زنده است بذات و باسم حليم كه بردبار است از بندگان و زود