لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٠٠ - كسى كه جنب باشد يا بىوضو باشد پس مس قرآن نكند

آيه را اشد كراهة مى‌دانند نسبت به جنب از جهت حديث موثق سماعه باين معنى كه اگر ممكن باشد غسل كند و قرآن بخواند ثوابش بيشتر خواهد بود. و بعضى حرام مى‌دانند مطلقا، و بعضى هفت آيه را مكروه مى‌دانند و زياده را حرام، و بعضى تا هفتاد آيه را مكروه مى‌دانند و زياده را حرام.

و اين اقاويل بى‌وجه است زيرا كه احاديث جواز قريب به تواتر است و آن چه صدوق گفته است موافق احاديث است. و اما آن كه سجده در اين چهار سوره واجبست احاديث آن نيز قريب به تواتر است و اكثرش صحيح است.

و اما آن كه سوره سجده را حرام است خواندن بر جنب حديث صحيحى و كالصحيحى وارد است از زراره و محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه حايض و جنب قرآن مى‌خوانند هر چه خواهند بغير از سجده را، و ذكر حق سبحانه و تعالى مى‌كنند در همه احوال.

و در حديث كالصحيح نيز از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه حايض و جنب هر چه خواهند مى‌توانند خواند از قرآن مگر سجده را، و اكثر علما حمل كرده‌اند سجده را به سوره سجده، و اكثر ايشان نقل اجماع كرده‌اند كه حرام است بر ايشان سوره عزايم حتى بسم اللَّه بقصد يكى از اين سور، و عمده اين اجماعاتست و اگر نه احاديث را حمل بر آيه سجده نيز مى‌توان كرد و اللَّه تعالى يعلم.

[كسى كه جنب باشد يا بى‌وضو باشد پس مس قرآن نكند]

(و من كان جنبا او على غير وضوء فلا يمسّ القرآن، و جايز له ان يمسّ الورق او يقلب له الورق غيره و يقرأ هو، و يذكر اللَّه عزّ و جلّ)

و كسى كه جنب باشد يا بى‌وضو باشد پس مس قرآن نكند به عضوى از بدنش كه حيات در آن حلول كرده باشد و جايز است كه مس كاغذ كند يا ديگرى ورق را بگرداند و او بخواند، و ذكر حق سبحانه و تعالى بكند.

اما آن كه جنب مس كتابت قرآن نمى‌تواند كرد قول كل مسلمانانست، و