لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٩ - كسى كه بي وضو نماز كرده باشد از روى فراموشى

قرار مى‌دهى پيش خود و اگر سهل مى‌گيرى سهل مى‌گذرد، و اگر سخت مى‌گيرى بر تو سخت مى‌گذرد، و اگر اعتبار نكنى او را اعتبار ندارد، و اين معنى مجربست كه مدار اين امور بر قوت واهمه است و بسيارى است كه واهمه مى‌كشد مثلا اگر جائى تنها عادت كرده باشد نمى‌ترسد و اگر تنها به قبرستان رود در شب تاريك بسيار است كه به سبب واهمه هلاك مى‌شود.

و باز از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه توكل بر حق سبحانه و تعالى دفع آن مى‌كند و احاديث صحيحه وارد شده است كه تصدق بكن و خاطر جمعدار كه حق سبحانه و تعالى دفع شر آن مى‌كند.

و هم چنين در نجوم احاديث معتبره وارد شده است كه حق است و ليكن همه كس را بر آن اطلاع نيست و اگر كسى عالم باشد به آن عدد نى نيستانها را خواهد دانست. و جمعى از بعضى خبر دارند از آن جهت است كه گاهى حكم ايشان درست مى‌شود و چون از همه خبر ندارند بسيار است كه غلط مى‌كنند و دفع ضرر آن نيز به تصدقات و خيرات مى‌شود. و احاديث نجوم خواهد آمد در مبحث سفر إن شاء اللَّه در آنجا بسط داده خواهد شد.

هشتم: حسد است و رفع آن يا به آنست كه در امم سابقه تأثير مى‌كرده است و در اين امت آن تأثيرى كه سابق داشته است ندارد، و ظاهرش آنست كه معفو باشد هر گاه حسد را ظاهر نكند چون حديثى كالصحيح وارد است كه حضرت صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سه چيز است كه هيچ كس از اين سه چيز خلاصى ندارد طيره و حسد، و تفكر در وسوسه در خلق و ليكن مؤمنان بكار نمى‌فرمايند و اظهار نمى‌كنند حسد را و ظاهرا آن دو خصلت ديگر نيز چنين است به آن كه در طيره اگر در خاطر ايشان باشد كه امثال اينها شوم است پناه به خداوند عالميان برند تا از خاطر ايشان محو شود و حسد آنست كه رشك برند جمعى را بر مال، يا جاه، يا علم و امثال اينها كه نخواهند كه آن جماعت داشته‌