لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦٤ - باب صفة وضوء رسول الله
باب صفة وضوء رسول اللَّه ٦:
بابى است در بيان صفت وضوء حضرت سيد المرسلين ٦ چون حق سبحانه و تعالى مىدانست حماقت و بلاهت منافقانى كه در خدمت آن حضرت بودند، و مىدانست كه جمعى كه شعورى دارند بيشتر متوجه دنيا و جاه خواهند شد: خليفه از جهت آن حضرت مقرر ساخت كه معصوم باشد و خطا نكند و دروغ بر آن حضرت نه بندد، و جميع امت از سنى و شيعه متفقند كه در ميان اصحاب حضرت سيد المرسلين ٦ اعلم از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه نبود، بلكه در همه كتابهاى خود ذكر كردهاند كه در شهرستان علوم سيد المرسلين ٦ سيد الوصيين صلوات اللَّه عليه بود.
و وقتى كه حضرت از دنيا رفت مشهور آنست كه چهار صد هزار صحابه داشت نمىدانستند كه حضرت چگونه وضو مىساخت با آن كه اكثر اوقات در برابر ايشان وضو مىساخت و خلافى نبود كه اذان چنان مىگفتند كه همه كس مىشنيدند و هر روز پنج مرتبه مىگفتند بر منارات، مع هذا بعد از حضرت نزاع در آن واقع شد چنانكه خواهد آمد و سبب اشتباه اين شد كه چون اكثر مسلمانان ساكنان صحرا بودند و كفش نمىپوشيدند و اگر مىپوشيدند نعلين عربى در پا مىكردند و پاشنه پاى ايشان مىتركيد به وسيله دواى آن بر پاشنه پاى خود بول مىكردند و با آن حال داخل مسجد مىشدند حضرت سيد المرسلين