لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٥ - آيات

بر ايشان خوانده مى‌شود ايمان ايشان زياده مى‌شود و اشعاريست به آن كه كمال شما در ايمانست و كمال ايمان در عباداتست پس مردانه در عبادات من بكوشيد.

ديگر بلفظ جمع عامى آورد تا شامل حاضران و غايبان و موجودان و كسانى كه موجود خواهند شد إلى يوم القيام بوده باشد، و چون قرآن موجود است إلى يوم القيام خود خطاب مى‌كند همه را چنانكه خلايق همه در علم الهى موجودند كل فى وقته. و اكثر تكاليف را حق سبحانه و تعالى مصدر باين خطاب ساخته است تا هوشمندان از لذت اين خطاب زنده شده مشغول آن تكاليف گردند.

إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ. مشهور ميان علما آنست كه مراد آنست كه اذا اردتم القيام چون هر گاه اراده نماييد كه نماز را به جا آوريد. و از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست بسند كالصحيح كه مراد اينست كه: اذا قمتم من النّوم‌. يعنى هر گاه از خواب برخيزند وضو بسازيد. و اكثر علما از اين حديث غافل شده‌اند با آن كه در ورق دوم تهذيبست، و اذا اگر چه در لغت از جهت عموم نيست و ليكن عرفا از آن عموم مى‌فهمند. و قمتم بنا بر مشهور چند احتمال دارد: يكى قيام نماز است. و دوم به جا آوردن نماز است چنانكه مى‌گويند فلانى قيام بامر الهى كرد يعنى به جا آورد خواه ايستاده و خواه نشسته. و سيم رفتن بسوى مصلى است از جهت نماز و اين معنى مناسب حديث است كه گذشت و لفظ صلاة محتملست كه مراد از آن نماز واجب باشد. و در اين صورت وضو واجب خواهد بود يا اعم از واجب و سنت باشد وضو نيز اعم خواهد بود.

«فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ» لفظ فا در جزاء اذا واقع شده است يعنى هر گاه به نماز برخيزيد پس رو را بشوييد واجبا از براى نماز واجب و پيش از وقت نماز