لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٨ - توضيح معناى بسم الله الرحمن الرحيم

بر خلايق پس چون حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه تمام فرمود حضرت سيّد المرسلين ٦ فرمودند كه يا على آن چه گفتى حق سبحانه و تعالى بان راضى بود و قول اوست، پس يهودى مسلمان شد و در حديث كالصحيح از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليه وارد شده است، كه اول چيزى كه حق سبحانه و تعالى آفريد تا خلايق توانند كتابت كردن و ما فى الضمير خود را از علوم و حقايق در آن درج كردن حروف معجم بود، و از آباء بزرگوار خود بمن رسيده است از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهم كه الف: الاء الهى است، و باء: بهجت الهى است، و تاء: تمام شدن امامت است به قائم آل محمد صلوات اللَّه عليهم، و ثاء:

ثواب مؤمنان است بر اعمال صالحه ايشان. و جيم: جمال و جلال الهى است، و حاء: حلم الهى است از گناه‌كاران. و خاء: خمول و بى‌اعتبارى گناه‌كارانست نزد حق سبحانه و تعالى، و دال: دين الهى است، و ذال: از ذو الجلال است، و راء: از رءوف رحيم است. و زاء: از زلزله‌هاى قيامت است، و سين: سناى الهى است، و شين: عبارت است شاء اللَّه ما شاء و اراد يعنى حق سبحانه و تعالى آفريد هر چه را خواست و اراده نمود شما نمى‌توانيد بر خلاف مشيت الهى كارى كردن، و صاد: از صدق وعده الهى است در آن كه مؤمنان را بر صراط بگذراند چون برق جهنده و نگاه داشتن ظالمانست در صراط بواسطه عقوبت، و ضاد:

ضلال و گمراهى مخالفان محمد و آل محمد است صلوات اللَّه عليهم و لعنة اللَّه على اعدائهم و مخالفيهم، و طاء: طوبى است از جهة مؤمنان و بازگشت خوبست ايشان را، و ظاء: ظن خوب مؤمنان است بحق سبحانه و تعالى و ظن بد كافران است بحق جل و علا، و عين: از عالم است، و غين: از غنى است، و فاء:

فوح و رايحه بد جهنم است.

و قاف: قرآنست كه بر حق سبحانه و تعالى است كه جمع كند و حفظ كند