در پاسخ مى‌گويم: اين كار امكان‌پذير است و با نيروى معرفت، آسان انجام مى‌پذيرد؛ پس اگر بنده‌اى عنايت خدا را شناخت و عاقل هم بود، هرگز اراده و خواسته‌اى برخلاف اراده و خواسته خدا انجام نمى‌دهد؛ زيرا شناخت از عنايت الهى حكم مى‌كند كه خداوند متعال هرگز چيزى جز خير و صلاح در حقّ بنده‌اش اراده نفرمايد و شخص عاقل هيچ حركتى را جز در طريق صلاح و اصلاح انجام نمى‌دهد و به چيزى برخلاف خير و صلاح خشنود نمى‌شود؛ پس وقتى اين مطلب را فهميد ريشه اراده مخالفتش با خدا، خشكانده مى‌شود؛ براى اينكه اراده از علم به خير و صلاح، سرچشمه مى‌گيرد و وقتى فهميد كه هيچ خير و صلاحى در غير اراده الهى وجود ندارد؛ پس چنين كسى طبق اراده الهى حركت خواهد كرد و اراده‌اى جز اراده او نخواهد داشت.]

و ان قلت: كيف يمكن نفى القدرة عن غير اللّه و الوجدان حاكم بقدرة نفسه و قدرة غيره؟!

قلنا ذلك أيضا يتّضح بعد المعرفة بواقع الأمر و إجمال ذلك: إنّ العارف يقطع أنّه لا يوجد ممكن إلّا من علّة و هكذا إلى أن ينتهى إلى علّة العلل فافعال العبد إن فرضت صدورها عن قدرته فقدرته لا محالة ليست صادرة إلّا من علّتها و هى ارادة اللّه فلا يكون مقدورة إلّا بيد غيره فهو في قدرته غير قادر و القادر الحقيقى إنّما هو اللّه‌ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ.\*

[پس اگر بگويى: چگونه ممكن است از غير خدا، نفى قدرت كرد، در