رساله لقاء الله به ضميمه رساله لقاء الله امام خمينى - ملكى تبريزى، میرزا جواد - الصفحة ١٠٨ - خوابهاى بشارتآميز مؤلف

دارند، بدهم، به قدر عضو مورچه‌اى از ملك من كاسته نمى‌شود، چگونه كاسته شود از ملكى كه من سرپرست آن هستم؟!

پس بدا به حال آنها كه از رحمت من نااميدند و بدا به حال آنها كه نافرمانيم كنند و از من پروا ننمايند.»]

و باز از آن حضرت ٧ روايت كرده:

أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى داود ٧، ما اعتصم بي عبد من عبادي دون أحد من خلقي، عرفت ذلك من نيّته، ثمّ تكيده السّموات و الأرض و من فيهنّ إلّا جعلت له المخرج من بينهنّ و ما اعتصم عبد من عبادي بأحد من خلقي، عرفت ذلك من نيّته، إلّا قطعت أسباب السّموات و الأرض من يديه و أسختّ الأرض من تحته و لم أبال بأىّ واد هلك.[١]

[ «خداى- عزّ و جلّ- به حضرت داود ٧ وحى فرستاد كه هيچ يك از بندگانم بدون توجّه به احدى از مخلوقاتم، به من پناهنده نشود كه من بدانم كه نيّت و قصد او همين است، سپس آسمان‌ها و زمين و هركه در آنهاست با او نيرنگ بازند، جز آنكه راه چاره از ميان آنها را برايش فراهم آورم و هيچ يك از بندگانم به يكى از مخلوقاتم پناه نبرد كه بدانم قصدش همان است، جز آنكه اسباب و وسائل آسمان‌ها و زمين را از دستش ببرم و زمين زير پايش را فرو ريزم و به هروادى هلاكتى افتد، باك ندارم.»]

[همچنين امام صادق ٧‌] مى‌فرمايد: انّ الغنى و العزّ يجولان، فإذا ظفرا بموضع التّوكّل أوطنا[٢].

[١] -« الكافى»، ٢/ ٦٣.

[٢] -« الكافى»، ٢/ ٦٤.