چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢١٢ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
را مجدد گرداند.
و ديگر فرمود كه اصل خلوت سى روز بود و آنكه خلوت موسى ٧ چهل روز شد، آن بود كه نقصانى افتاده بود روز زياده شد وگرنه نيت سى بيش نبوده و در خلوت مصطفى صلى اللّه و عليه و سلم چون هيچ نقصان نيفتاد هرگز از سى روز زيادت نشد.
چنانكه اخبار بر آن ناطقست و مصطفى صلى اللّه عليه و سلم شش ساله بود كه از دنيا و خلق اعراض كرد و به سلوك مشغول شد و چهارده سال سلوك كرد و سه روز، سه روز، و هفته، هفته و ماه، ماه در كوه حرى به خلوت نشستى.
ديگر درويشى پرسيد كه: مشايخ يقين كردهاند و دانستهاند كه قايم مقام ايشان كه خواهد بود؟! فرمود كه لازم نيست حق تعالى هر كرا خواسته باشد به او رسد. شيخ قدس سره العزيز سؤال كرد كه از شيخ هيچ اشارت بود كه شما را دلالت كند كه تا كى اين كار به شما حواله خواهد رفت؟! گفت: آرى. روزى[١] شيخ قدس سره به خانقاه درآمد و چون به جاى كفش رسيد. كفش مرا برداشت و روى به قبله بنهاد و اكنون مرا آن سر معلوم شد و شيخ احمد را نيز شيخ على لالا در آخر كار اين گفته كه: هركه با خاموشى احمد ما در سازد آنچه از جنيد[٢] و شبلى يافتهاند ازو بيابند اما آنكه اجازتنامه مىدهد بر آن اعتماد كلى نيست. روزى شيخ سعد الدين حموى به جوزجان[٣] رسيده كسى فرستاد و شيخ احمد را طلب داشت و شيخ احمد نيت عزلت كرده بود نيامد، باز كس فرستاد كه مرا اشارتى رسيده است كه چون از
[١] - در نسخه( روز).
[٢] - در نسخه( شنيد).
[٣] - در نسخه( حوربان).