چهل مجلس (اقبال‌نامه)
(١)
مقدمه چاپ جديد بنام او
٧ ص
(٢)
پيشگفتار مصحح
١١ ص
(٣)
بخش اول مقدمه مصحح
١٣ ص
(٤)
امير اقبال سيستانى
١٣ ص
(٥)
شيخ علاء الدوله سمنانى
١٥ ص
(٦)
خانقاه سكاكيه سمنان
٢٦ ص
(٧)
صوفى آباد يا خداداد
٢٧ ص
(٨)
اعتقاد و نظريههاى شيخ علاء الدوله سمنانى
٣٢ ص
(٩)
مشايخ همعصر شيخ علاء الدوله
٣٤ ص
(١٠)
شيخ نور الدين عبد الرحمن اسفراينى مراد و مرشد شيخ علاء الدوله سمنانى
٣٥ ص
(١١)
كمال الدين عبد الرزاق كاشانى
٤٣ ص
(١٢)
مكتوب شيخ كمال الدين عبد الرزاق كاشانى
٤٤ ص
(١٣)
جواب مكتوب شيخ كمال الدين عبد الرزاق كاشانى كه شيخ علاء الدوله سمنانى بر ظهر آن نوشت و به كاشان فرستاد
٥١ ص
(١٤)
شيخ تقى الدين على دوستى سمنانى
٥٥ ص
(١٥)
شيخ خليفه مازندرانى نخستين رهبر فكرى سربداران
٦٠ ص
(١٦)
شهادت شيخ خليفه مازندرانى
٦٣ ص
(١٧)
اخى محمد دهستانى
٦٥ ص
(١٨)
شيخ محمود مزدقانى
٦٦ ص
(١٩)
مير سيد على همدانى
٦٨ ص
(٢٠)
وارستگى و بىنيازى شيخ علاء الدوله
٧٢ ص
(٢١)
آثار شيخ علاء الدوله
٧٣ ص
(٢٢)
1 - مطلع النقط و مجمع اللقط
٧٣ ص
(٢٣)
2 - سر البال فى اطوار سلوك اهل الحال
٧٤ ص
(٢٤)
3 - سلوة العاشقين و سكة المشتاقين
٧٤ ص
(٢٥)
4 - رسالهاى ديگر به فارسى
٧٤ ص
(٢٦)
5 - مشارع ابواب القدس و مراتع الانس
٧٥ ص
(٢٧)
6 - مناظر المحاضر للناظر الحاضر
٧٥ ص
(٢٨)
7 - العروة لاهل الخلوة و الجلوة (يا عروة الوثقى)
٧٥ ص
(٢٩)
8 - شطرنجيه
٧٦ ص
(٣٠)
9 - آداب السفرة
٧٦ ص
(٣١)
10 - ارشاد المؤمنين
٧٧ ص
(٣٢)
11 - ارشادنامه
٧٧ ص
(٣٣)
12 - اقباليه
٧٧ ص
(٣٤)
13 - بيان الاحسان لاهل العرفان
٧٧ ص
(٣٥)
14 - ختام المسك
٧٨ ص
(٣٦)
15 - خلوت
٧٨ ص
(٣٧)
16 - سربال لذوى الحال
٧٨ ص
(٣٨)
17 - سكوت العاشقين
٧٨ ص
(٣٩)
18 - شرح حديث ارواح المؤمنين
٧٨ ص
(٤٠)
19 - شرح فصوص الحكم
٧٩ ص
(٤١)
20 - فتح المبين لاهل اليقين
٧٩ ص
(٤٢)
21 - فرحة العالمين و فرجة الكاملين
٨٠ ص
(٤٣)
22 - فوائد
٨٠ ص
(٤٤)
23 - لمعات
٨٠ ص
(٤٥)
24 - مجالس
٨٠ ص
(٤٦)
25 - نامههاى علاء الدوله سمنانى
٨٠ ص
(٤٧)
26 - نقطه
٨١ ص
(٤٨)
27 - وصيت
٨١ ص
(٤٩)
28 - اخلاق
٨٢ ص
(٥٠)
شاعرى شيخ علاء الدوله
٨٥ ص
(٥١)
شيخ علاء الدولة در مجالس المؤمنين
١٠٥ ص
(٥٢)
از سخنان شيخ علاء الدوله سمنانى
١١١ ص
(٥٣)
بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
١١٥ ص
(٥٤)
رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى الله عليه و سلم به امير المؤمنين على
٢٣٦ ص
(٥٥)
سروده عبد الرفيع حقيقت(رفيع)
٢٤١ ص
(٥٦)
نمايه عام فهرست اعلام تاريخى و جغرافيايى و اشخاص
٢٤٣ ص
(٥٧)
فهرست اعلام تاريخى و جغرافيايى و اشخاص
٢٤٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٥٨ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى

استعداده الفطرى. پس چون در انتهاء ولايت روح ولى مشابهت مى‌يابد به جسم نبى در طريقت، «نهاية الاولياء بداية الانبيا». باشد، و در مثال ديگر آنكه شيخ محى الدين اعرابى گفته كه: مشاهده خاتم الاوليا كه خواهد به خاتم النبيين همچو اوانى زرين يا سيمين است. ولايت، را او[١] به زر تشبيه كرده و نبوت را به نقره، هم ازين قبيل است كه خلق معنى آن نمى‌دانند و مى‌پندارند كه او ولى را از نبى فاضلتر دانسته، نى. بلكه هر قومى را اصطلاحى است به قدر ادراك خود، هر كس بر چيزى حكم مى‌كند. اهل ظاهر را كه نظر به ظاهر اشياء مى‌بينند كه از مثقالى زرهشت مثقال نقره حاصل مى‌شود، حكم مى‌كنند كه زر بهترست. باز اهل معنى كه نظر از زيادتى زر و كمى نقره برداشته‌اند، به حقيقت درمى‌نگرند، جوهر نقره را صلب‌تر و صاف‌تر مى‌بينند. ايشان را از معامله صراف بازار در آن حال ياد نمى‌آيد و تشبيه برحسب ادراك خود مى‌كنند، او نيز تشبيه بدين معنى كرده است. وگرنه هيچ عاقل ولى را كه هرچه دارد به بركت متابعت نبى دارد، ذكر متابعت نمى‌ماند، بلكه عدو مى‌گردد، چون از نبى فاضلتر گويد. و بسيار چيز باشد كه به نزديك خلق از چيزى ديگر شريف‌تر بود، اما اهل حق [كه‌][٢] در حقيقت ايشان را نظر است بر حقيقت اشيا، و آنچه نيز در خلق احسن است به نزد ايشان اخص باشد. و نمى‌بينى كه حجر اسود از تاج ياقوت احمر پادشاهان فاضلترست، و تو به جز سنگ‌پاره سياه ديگر نمى‌بينى. اما ايشان كه مى‌بينند درين صورت انكار نمى‌توانند.

ديگر از الياس و خضر ٧ حكايتى مى‌فرمود و آن‌


[١] - در نسخه( ولايت او)

[٢] - ما برافزوديم