چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٢٢ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
گردد.
همچنين روح امير المؤمنين على رضى اللّه عنه در آن وقت كه سلمان مضطر شد به فرمان خداى تعالى تمثل كرده باشد به سوارى و از آن بلا او را خلاص كرده، چه تفاوت، ما نمىگوئيم كه نه، روح را از اين نوع بسيار باشد، و بعضى از بندگان حق در سلوك و كشف ارواح معلوم كنند كه روح ايشان پيش از تعلق بدن در چه حال بوده و چه كرده.
امير المؤمنين على رضى اللّه عنه را آن حكايت در كشف روح معلوم شده باشد، چه تفاوت كند و اين شعور را از روح عجب نباشد، چه مرا در سلوك از قالب خود تا هفت پشت مشاهده افتاد كه پدر بر پدر[١] آن نطفه كه قالب من خواست بود در هر صلبى چگونه بوده و كى نورانى و كى ظلمانى مىشود، و به سبب مقر خود. و ظلمانيت او تا بيست و پنج سالگى است، و نورانيت او به تدريج و توبه و عبادت همه به عينه مشاهده كرده، و درين طريق عجائب و غرايب بسيار است و احوال گوناگون بيشمار.
مربى بايد كه ثابتقدم باشد و به اينها التفات نكند و روى از مطلوب اصل نگرداند، كه اين همه در راهست نه در پيشگاه. و هرچه بيند به عقل مجرد به آن حكم نكند تا از طريق نيفتد.
و در مجلس ديگر اخى على مصرى را فرمود كه احوال درويشان كه مصاحب تو آمدهاند تو بپرس، و او عرضه مىداشت كه مرا استعداد آن نيست و عذر مىگفت.
شيخ قدّس سره فرمود كه نه البته واسطه در ميانجى مىبايد، و اين
[١] - در نسخه( پدر بر بدو)