چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٣٩ - شيخ نور الدين عبد الرحمن اسفراينى مراد و مرشد شيخ علاء الدوله سمنانى

آنكه گويند بعمرى شب قدرى باشد

مگر آنست كه با دوستان بپايان آرند

اى مطلع خورشيد حق صبح گريبان شما

و اى منبع آب حيات آن لعل خندان شما

اى كعبه‌ام كوى شما وى قبله‌ام روى شما

آن شما جان منست جان منست آن شما

زنجير مجنون دلم ليلى زلف پرشكن‌

شد حسن يوسف را مكان چاه زنخدان شما

در درج چون در جمع شد در تفرقه افتاد دل‌

شد جمع عالم باز از آن زلف پريشان شما

تا در زمين جان خود پاشيده‌ام تخم وفا

آورده گلها را برون اى شيخ، باران شما

پژمرده گشته شاخ نفس از تندباد قهر، شد

تازه نهال جانم از لطف فراوان شما

شد مدت يكسال تا چشمم ز كحل نامه‌ات‌

روشن نشد تا خود چه شد آن عهد و پيمان شما

شيرين‌تر از شكر بود لفظ گهربار شما

گوئى نبات سوده است اندر نمكدان شما

اى كرده خاص و عام را از لطف دايم تربيت‌

بر آسمان مكرمت خورشيد تابان شما