ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧٣٥ - زيارت ديگر زيارت نامه بيست و يكم حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

دنباله زيارت نامه حضرت ابا عبد اللَّه الحسين ٧ ترجمه:

(١) سپس نزديك سر مبارك آن جناب هزار مرتبه تسبيح حضرت امير المؤمنين ٧ را بگو، و اگر خواستى تسبيح حضرت را نگو تا پائين پاهاى مبارك برسى و دعاء كن به آنچه بعدا برايت شرح خواهم داد (و محتمل است مراد دعاهائى باشد كه قبلا حضرت براى ابو حمزه ثمالى بيان فرمودند) بهر صورت پس از رسيدن به پائين پا و خواندن دعا دور بزن و خود را به نزديك سر مبارك برسان و پس از فراغت از نماز تسبيح بگو و مراد از تسبيح، تسبيح امير المؤمنين ٧ است كه به آن اشاره شد و آن اينست كه بگوئى: منزّه است كسى كه معالم و نشانه‌هاى دالّه بر او كهنه‌شدنى نيست، منزّه است كسى كه خزائنش كم‌شدنى نيست، منزّه است كسى كه دوران سلطنتش منقرض شدنى نيست، منزّه است كسى كه آنچه نزدش هست تمام‌شدنى نيست، منزّه است كسى كه فخر و بزرگى او زايل‌شدنى نيست، منزّه است كسى كه در كارهايش با كسى مشورت نمى‌كند، منزّه است كسى كه معبودى غير از او نمى‌باشد.

سپس به پائين پاهاى مبارك منتقل شو و دست بر قبر بگذار و بگو:

درود و رحمت فرستد خدا بر تو اى ابا عبد اللَّه (سه مرتبه) صبر كردى و تو