ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٨٩

(١) و چگونه حجّت بر ايشان باشد در حالى كه آنها از وى محجوب و مستور مى‌باشند؟! در حالى كه امام ٧ به امر خدا بين مردم نصب شده تا واسطه بين خدا و مخلوق باشد، خدا در قرآن خطاب به پيغمبرش مى‌فرمايد: وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ‌ (ما تو را نفرستاديم مگر براى همه مردم).

مقصود از «كَافَّةً لِلنَّاسِ» تمام كسانى هستند كه روى كره زمين مى‌باشند و حجّت بعد از نبى ٦ بعد از آن وجود مبارك قائم مقام او بايد باشد پس همان طورى كه نبىّ حجّت است براى تمام مردم روى زمين و بايد بر همه تسلّط داشته باشد حجّت بعد از او و قائم مقامش نيز بايد چنين باشد و اساسا مناصب امام بعد از پيامبر اكرم ٦ امورى است كه لازمه آن اينست كه وى بايد به تمام امت و به كافه مردم مسلّط بوده و آنها را ببيند، اين مناسب عبارتند از:

الف: راهنما براى حلّ مشاجراتى كه بين امّت واقع مى‌شود.

ب: حقوق مردم را احقاق كردن و گرفتن.

ج: قيام نمودن به امر خدا و فرمانش را بين مردم اجراء كردن.

د: انصاف گرفتن از بعضى براى بعضى ديگر.

در نتيجه بايد امام قولش نافذ بين كلّ مردم باشد تا بدين ترتيب نظم عالم محفوظ ماند، و هرج و مرج پيش نيايد، حال اگر با مردم امام و رهبرى نباشد كه قولش بين آنها نافذ باشد كلام خدا در قرآن كريم بى‌مصداق مى‌ماند، حقتعالى در قرآن مى‌فرمايد:

سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ‌ (محققا به ايشان نشان مى‌دهيم آيات خود را كه در آفاق و انفس مى‌باشند)، با توجّه به اين آيه مى‌پرسم:

چه آيه‌اى در آفاق غير از ما وجود دارد كه خداوند متعال به آن اهل آفاق را نشان داده است؟ و نيز در جاى ديگر فرموده:

ما نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِها (ما به ايشان هيچ آيه‌اى را نشان نداديم مگر آنكه آن آيه از آيه ديگر بزرگتر بود).