ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٢٣ - باب صد و يكم ثواب زيارت حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا

حديث هفتم ترجمه:

(١) پدرم رحمة اللَّه عليه و محمّد بن الحسن و على بن الحسين جملگى از سعد ابن عبد اللَّه بن ابى خلف، از حسن بن على بن عبد اللَّه بن مغيره، از حسين بن سيف بن عميره، از محمّد بن اسلم الجبلّى، از محمّد بن سليمان، وى مى‌گويد:

از حضرت ابا جعفر ٧ راجع به مردى كه حجّة الاسلام بجا مى‌آورد پرسيدم:

وى براى انجام حج تمتّع داخل مكّه شد و خداوند بر انجام حج و عمره كمكش كرد، سپس به مدينه رفت و بر رسول خدا ٦ سلام داد و آن جناب را زيارت كرد پس از آن به زيارت شما آمد در حالى كه به حق شما عارف بوده و مى‌داند كه شما حجت خدا بر خلائق هستيد.

و توجّه دارد كه شما همان بابى هستيد كه شخص براى توجّه الى اللَّه بايد از آن باب وارد شود و به شما سلام داده و زيارتتان مى‌كند، سپس به زيارت حضرت ابا عبد اللَّه الحسين سلام اللَّه عليه رفته و به آن حضرت سلام مى‌دهد آن گاه به بغداد رفته و بر حضرت ابى الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام سلام مى‌دهد و بعد به شهر خودش مراجعت مى‌كند، و پس از رسيدن موسم حج خداوند متعال حج را روزى او مى‌كند حال بفرمائيد كداميك از اين دو افضل و برتر هستند؟

حجة الاسلامى كه بجا آورد و برگشت و دوباره حجّ روزى او شده يا به خراسان رود و پدر بزرگوارتان حضرت على بن موسى ٧ را سلام داده و زيارت كند؟

حضرت در جواب فرمودند: