ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢٧٨ - باب بيست و هفتم گريستن فرشتگان بر حضرت حسين بن على عليهما السّلام

(١) وقت (صبح و ظهر) ابدا صحبت نكرده و از گريستن و دعاء نمودن كوتاهى نمى‌كنند و در اين دو وقت آن فرشتگان نيز ايشان را از يارانشان منصرف و مشغول نمى‌كنند تنها وقتى شما سخن گفته و تكلم مى‌نمائيد ايشان مشغول و منصرف مى‌گردند.

راوى مى‌گويد: محضر امام ٧ عرض كردم:

فدايت شوم، چه چيزى را سؤال مى‌كنند و كداميك از ديگرى مى‌پرسد آيا فرشتگان نگهبان و حافظ از فرشتگان حائر سؤال مى‌كنند يا بالعكس؟

حضرت فرمودند:

فرشتگان اهل حائر از حافظين و نگهبانان مى‌پرسند، زيرا فرشتگان حائر از آنجا دور نشده و به جايى ديگر نمى‌روند ولى حافظين، و نگهبانان به زمين نزول كرده و از آن به آسمان صعود مى‌كنند.

عرض كردم: نظر شما راجع به سؤال آنها چه بوده و مى‌فرمائيد از چه چيز سؤال مى‌كنند؟

حضرت فرمودند: حافظين وقتى به آسمان عروج مى‌كنند عبورشان به اسماعيل يعنى صاحب هواء مى‌افتد و بسا با نبى اكرم ٦ ملاقات كرده در حالى كه نزد آن جناب حضرات فاطمه و حسن و حسين و ائمه عليهم السّلام (مقصود حضرات ائمّه ماضى بوده نه امام حاضر ٧) حضور دارند پس فرشتگان از ايشان راجع به اشيائى چند و در باره آنان كه از شما در حائر حاضر مى‌شوند سؤالاتى مى‌كنند؟

حضرات معصومين عليهم السّلام در پاسخ سؤالاتشان مى‌فرمايند:

زائرين را بشارت دهيد و به دعائى كه براى ايشان مى‌نمائيد مژده دهيد.

فرشتگان حافظ عرض مى‌كنند: چگونه به ايشان بشارت دهيم در حالى كه صداى ما را نمى‌شنوند؟

حضرات معصومين عليهم السّلام به ايشان مى‌فرمايند:

براى ايشان دعاء كنيد كه بركات حقتعالى بر ايشان مداوم باشد و نيز از جانب‌